معارفقرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٥
عَهْدَهُ امْ تَقُولُونَ عَلَىاللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ» «١» و گفتند: هرگز آتش ما را لمس نخواهد كرد، مگر ايام اندكى، بگو آيا نزد خدا عهدى بستهايد تا خدا هرگز خلاف آن عهد نكند يا بر خدا چيزى را كه نمىدانيد مىبنديد؟
٤- ذى حق دانستن خويش:
بعضى از يهوديان از پرداخت حقوق ديگران سرباز مىزدند و معتقد بودند كه اموال ديگران براى آنان احترامى ندارد. قرآن سخن آنان را چنين بازگو مىكند:
«ذلِكَ بِانَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِى الْامّيينَ سَبيلٌ» «٢» آن (خيانت در امانت) به اين سبب بود كه مىگفتند اميين (غير يهوديان) بر ما راهى (حقى) ندارند.
فتنه هاروت و ماروت «وَاتَّبَعُوا ما تَتْلُوا الشَّياطينُ عَلى مُلْكِ سُلَيْمانَ وَ ما كَفَرَ سُلَيْمانُ وَ لكِنَّ الشَّياطينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَ ما أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَ مارُوتَ وَ ما يُعَلِّمانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولا أِنَّما نَحْنَ فِتْنَةٌ فَلا تَكْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ وَ ما هُمْ بِضارينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ الَّا بِاذْنِ اللَّهِ وَ يَتَعَلَّمُونَ ما يَضُرُّهُمْ وَ لا يَنْفَعُهُمْ وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَريهُ مالَهُ فِىالْاخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ» «٣» (يهود) از آنچه شياطين به سلطنت سليمان نسبت مىدادند (كه آن را از روى سحر بدست آورده) پيروى كردند. سليمان (دست به سحر نيالود و) كافر نشد، و ليكن شياطين، كفر ورزيدند. به مردم سحر تعليم مىدادند. (و نيز يهود) از آنچه در بابل بر دو فرشته هاروت و ماروت نازل شده پيروى كردند. (آنها طريق سحر كردن را براى آشنائى به طرز ابطال سحر، به مردم ياد مىدادند) و به هيچ كس چيزى ياد نمىدادند مگر اينكه مىگفتند: ما وسيله