معارفقرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣١
آيه بدان توجه شده، تعبير «ممّا رزقناهم» است كه به انسان توجه مى دهد كه روزى او چه مادى وچه معنوى از ناحيه خدا تامين مى شود و در حقيقت از آن خودش نيست. دقت در اين نكته، عمل انفاق را بسيار آسانتر كرده و انسان را به اين امر حياتى تشويق مىكند.
٤- ايمان به وحى:
انسان متقى به همه رسولان الهى ايمان داشته، كتابهاى آسمانى را تصديق مىكند و در حقيقت همه پيامبران را همسو و هم هدف مىبيند، گر چه در مقام عمل به دستورات آخرين آنها- حضرت محمد صلى الله عليه و آله- كه كاملترين دستورالعملها معارفقرآن(ج١)كد٤/٢١١ ٤٠ ١ - عدم ايمان واقعى به خدا:
ص : ٤٠ است گردن مىنهد؛ چنانكه در مدحشان آمده:
«... وَالْمُوءْمِنُونَ كُلٌ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ احَدٍ مِنْرُسُلِهِ» «١» و همه مؤمنان به خدا و فرشتگان او و كتابها و فرستادگانش، ايمان آوردهاند (و مىگويند): ما در ميان هيچ يك از پيامبران او، فرق نمىگذاريم.
٥- يقين به رستاخيز:
آخرين ويژگى مؤمنان يقين داشتن به بر پائى روز قيامت است.
آنها در نگرش خود به اين جهان، آن را مقدمهاى براى جهانى ديگر مىبينند و معتقدند كه اين جهان كشتزارى است كه انسان محصول آن را در سراى ديگر درو خواهد كرد و هر كس به سزاى اعمال نيك و بد خود خواهد رسيد. تعبير يقين نيز اشاره به اين است كه مؤمن قيامت را هرگز فراموش نخواهد كرد. «٢» و بايادآورى پى در پى آن روز سخت خود را از گرفتار شدن و زشتيها حفظ مىكند، زيرا جدا شدن از راه خدا و افتادن در خطاها و گناهان به خاطر فراموشى روز حساب است.
«انَّ الَّذينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَديدٌ بِما نَسُوا يَوْمَ الْحِسابِ» «٣» كسانى كه از راه خدا گمراه مىشوند، عذابى شديد دارند، به خاطر اينكه روز حساب را فراموش كردند.
و به عبارت ديگر، جمله «و بالاخرة هم يوقنون» مى رساند كه مؤمنان متقى باورشان