معارفقرآن(ج1)

معارفقرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢١

فوايد مشورت‌ الف- كسانى كه در كارهاى مهم با افراد خردمند و خبره و صاحب نظر مشورت مى‌كنند، كمتر دچار خطا و لغزش مى‌شوند و بر عكس، آنان كه به خود رأيى و استبداد گرفتارند و خود را بى‌نياز از تبادل افكار با ديگران مى‌دانند، اغلب دچار خطاها و اشتباهاتى چه بسا جبران ناپذير مى‌شوند.
ب- استبداد رأى رهبران و مديران جامعه، موجب توقف رشد استعدادهاى توده مردم مى‌گردد و بزرگترين سرمايه‌هاى انسانى يك ملت را به هدر مى‌دهد، در حالى كه مشورت با ديگران، نوعى احترام به شخصيت و طرز تفكر آنان و مايه رشد و پرورش استعدادهاى نهفته در آنان است.
ج- كسى كه با ديگران مشورت مى‌كند، در صورتى كه كامياب و پيروز شود، از حسادت آنان در امان خواهدبود، چرا كه آنان را در موفقيت خود سهيم كرده‌است و معنا ندارد كه انسان در كارى كه خود نيز نقش داشته، حسادت ورزد، و در صورتى كه در آن كار، با شكست روبه‌رو شود، زبان اعتراض و ملامت آنان بسته است؛ زيرا كسى به نتيجه كار خود، اعتراض نمى‌كند و زبان به ملامت نمى‌گشايد، بلكه دلسوزى و غمخوارى مى‌كند.
د- انسان آن‌گاه كه با ديگران مشورت مى‌كند، از لابه‌لاى سخنان و پيشنهادات آنان، به شخصيّت و ميزان دوستى‌شان پى مى‌برد و در دستيابى به موفقيت، از اين شناسايى مى‌تواند بهره بگيرد.
با چه كسانى مشورت نكنيم‌ انسان نبايد هركسى‌را طرف مشورت‌خويش قراردهد، زيرا شخصيت و خصايص روحى افراد در پشت زبان آنها نهفته‌است و در كلامشان متبلور مى‌شود. اگر كسى كه دچار نقطه‌ضعفهايى است، طرف مشورت انسان قرار گيرد، نقاط ضعف او از طريق زبان به انسان، منتقل خواهدشد. ازاين‌رو، اميرمؤمنان على‌عليه‌السلام مشورت با سه دسته را منع كرده‌است: