سليمان (ع) بنا نهاد كه قرنها بعد از حضرت ابراهيم (ع) بوده‌است. «١» علاوه‌براين، از آيات و روايات برمى‌آيد كه خانه كعبه در زمان حضرت آدم (ع) ظاهر شد و سپس در «توفان نوح» آسيب ديد و به وسيله ابراهيم خليل تجديد بنا شد. «٢» «خانه خدا»، «خانه مردم» در اين آيه شريفه، خانه كعبه، «خانه‌اى براى مردم» ناميده شده‌است. تعبير يادشده بيانگر اين حقيقت است كه آنچه به نام خدا و براى خداست، بايد در خدمت مردم و بندگان او باشد و آنچه در خدمت مردم و بندگان خداست، براى خدا محسوب مى‌شود. «٣» بدون شك منظور از «اول بيت ...»، نخستين خانه‌اى است كه براى عبادت و پرستش مردم ساخته شده است. بدين معنا كه از دور و نزديك دور آن جمع شوند و با طواف دور آن، قربانى و نماز به عبادت خدا بپردازند. همچنان كه در آيه ديگر خطاب به ابراهيم (ع) مى‌فرمايد:
«خانه‌ام را براى طواف‌كنندگان، قيام‌كنندگان به عبادت، ركوع‌كنندگان وسجده‌كنندگان پاكيزه كن.» «٤» علت نامگذارى‌ در مورد كلمه «بكّه» مفسران گفته‌هاى گوناگونى دارند، عده‌اى «بكّه» را از ماده «بك» (بر وزن فك) به معنى ازدحام و اجتماع دانسته‌اند، و اينكه به خانه كعبه يا زمينى كه خانه خدا در آن ساخته‌شده «بكّه» گفته‌اند، به خاطر ازدحام و اجتماع مردم در آن، براى عبادت است.
عده‌اى نيز گفته‌اند بكّه همان مكّه است كه «م» در آن تبديل به «ب» شده‌است. «٥»