دشمن شناسى در قرآن

دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٨٧

ترهبون: به وسيله آن بترسانيد عدوالله وعدوكم: دشمن خدا و دشمن خودتان‌ آخرين من دونهم: دشمنان ديگر (غير از آنان)
لا تعلمونهم: آنان را نمى‌شناسيد الله يعلمهم: خدا آنان را مى‌شناسد منشأ نزاع و مبارزه از قوايى است كه در خلقت انسان وجود دارد. اينكه مى‌بينم در انسان قوايى چون غضب و شدت وجود دارد كه جز در مواقع دفاع به كار نمى‌رود خود دليل بر آن است كه وقوع جنگ امرى اجتناب‌ناپذير است اصولًا جامعه انسانى از افراد و اقوامى تشكيل شده كه داراى طبايع و افكار مختلف هستند اگر برخى از آنها بر اساس سنّتى كه حافظ منافعشان باشد به دور يكديگر جمع شوند و اجتماعى را تشكيل دهند، لاجرم اجتماع ديگرى عليه منافع آنان تشكيل خواهد شد و ديرى نمى‌پايد كه در اثر اختلاف كارشان به نزاع و درگيرى خواهد كشيد. پس اينكه مى‌بينيم انسان به چنين قوايى در بدن و فكرش مجهّز است و اجتماعات نيز بر اثر منافع خويش ممكن است كارشان به نزاع و درگيرى منجر شود پس به حكم فطرت و عقل بر جامعه اسلامى لازم است هميشه و در هر حال تا آنجا كه مى‌تواند به همان مقدارى كه احتمال مى‌دهد دشمنش مجهّز باشد جامعه صالح خويش را مجهّز نمايد. «١»