٢- بايد حول محور آيات قرآن و سخنان اهل بيت متحد گرديد.
٣- تفرقه باعث خوشحالى دشمنان مى‌گردد و از آن بايد پرهيز كرد.
٤- يادآورى نعمت‌هاى الهى يكى از راههاى ايجاد وحدت است.
٥- تأليف قلوب (ايجاد برادرى) را بايد سرلوحه برنامه‌هاى اجتماعى قرار داد.
دوستى نكردن با بيگانگان‌ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِن أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِيْ صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ (آل عمران: ١١٨)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از غير خودتان كسى را دوست و محرم اسرار خود نگيريد. آنان (بيگانگان) از نابكارى و شرّ و فساد در حق شما كوتاهى نمى‌كنند.
آرزو دارند كه در رنج بيفتيد. دشمنى از سخنانشان آشكار شده است. آنچه در سينه‌هايشان پنهان مى‌دارند بزرگ‌تر است.