دشمن شناسى در قرآن

دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٢٥

بى‌خبرى آنان هستند تا با هجوم بر جان و مال آنان پيروزى خود را جشن بگيرند. «١» پيامها ١- كافران دشمن خدا و دشمن مسلمانان هستند؛ ٢- مسلمانان نبايد دشمنان خدا را دوست خود بگيرند؛ ٣- دشمنى كافران با مسلمانان آشكار است. (فريب تبليغات آنان را نخوريم)؛ ٤- طرح دوستى ريختن كافران با مسلمانان راهى براى نفوذ و استحاله مسلمانان است؛ ٥- خداوند به پنهان‌كارى‌هاى ما آگاه‌تر است؛ ٦- دوستى با كفار در واقع انحراف از راه مستقيم است.
ب- منافقان‌ وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِن يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى‌ يُؤْفَكُونَ‌ (منافقون: ٤)
و چون منافقان را بينى، هيكلهايشان تو را به تعجّب وامى‌دارد، و چون سخن گويند به گفتارشان گوش فرا مى‌دهى؛ گويى آنان چوبهاى خشكى هستند كه به ديوار تكيه داده شده‌اند. هر فريادى را به زيان خويش مى‌پندارند. خودشان دشمن‌اند؛ از آنان دور شو؛ خدا