متعال تأكيد فرموده است كه: «اى پيامبر از كافران اطاعت مكن و به وسيله قرآن جهادى بزرگ با آنان بنما.» «١» اما آنان در مقابل به ايجاد جنجال و هياهو و انحراف افكار عمومى از مفاد آيات قرآن روى آورده‌اند.
توضيح: لغو به معناى هر چيزى است كه اصل و ريشه نداشته باشد. در كلام به معناى گفتارى است كه معنا نداشته باشد؛ چون نام قرآن را برده‌اند اين دليل بر آن است كه كمال عنايت به قرآن و از بين بردن آن داشته‌اند. «٢» پيامبر (ص) چنان قرآن را با صوتى زيبا و دلنشين تلاوت مى‌كردند كه به جان هر شنونده‌اى تأثير مى‌گذاشت. از اين رو بدانديشان مى‌گفتند: سوت و كف بزنيد تا مردم صداى او را نشوند. دشمنان اسلام هميشه در طول تاريخ با سخن حق چنين برخوردى داشته‌اند. گاه با جنجال و سر و صداى بى معنا و گاه با انواع سرگرمى‌هاى ديگر افكار مردم را از مسير حق جد مى‌كردند و سعى مى‌كردند با ايجاد هيجانهاى كاذب و بازيهاى سياسى دروغين مجال هر گونه تفكر را از مردم سلب نمايند. «٣»