گاهى عنوان مى‌كردند كه او ديوانه است و شاعرى است كه افسونگرى مى‌كند «١» و گاه مى‌گفتند او شخص گمراه و بدقدمى است كه عامل زيانكارى جامعه است! «٢» شأن نزول‌ طبق نقل «در المنصور»، گروهى از قريش از قبايل مختلف در دارالندوه اجتماع كردند تا درباره پيامبر (ص) انديشه كنند.
يكى پيشنهاد كرد حضرت را زندانى كنند، ديگرى به اخراج او از مدينه رأى داد. گويند شيطان كه به صورت پيرمردى درآمده بود هر دو نظر را رد كرد و استدلال نمود كه اعراب از او حمايت مى‌كنند و كار به انجام نمى‌رسد. در نهايت پيشنهاد ابوجهل مبنى بر استخدام چهل شمشيرزن از چهل قبيله براى كشتن آن جناب، با موافقت جمع روبه‌رو شد. چون پيامبر اكرم از اين تصميم آگاه شد، تصميم به هجرت گرفت. دشمنان نيز به تعقيب آن جناب پرداختند اما خداوند با استفاده از چند تار عنكبوت آنان را منصرف كرد و نقشه‌هاى آنان را نقش بر آب نمود.
استفاده از زندان، تبعيد و يا قتل منحصر به مشركان مدينه نبود، هميشه جباران براى كوتاه نمودن زبان مصلحان و رهبران‌