دشمن شناسى در قرآن

دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٤٤

اختلاف افكنى‌ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِرَاراً وَكُفْراً وَتَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَاداً لِمَنْ حَارَبَ اللّهَ وَرَسُولَهُ مِن قَبْلُ وَلَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا الْحُسْنَى‌ وَاللّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ (توبه: ١٠٧)
و كسانى كه مسجدى را ساختند كه مايه زيان و كفر و چند دستگى و اختلاف بين مؤمنان است و نيز كمينگاه براى كسانى است كه قبلًا با رسول خدا (ص) (سابقه) جنگ داشته و (سخت) سوگند مى‌خورند كه جز نيكى قصدى نداشتيم ولى خداوند گواهى مى‌دهد كه آنان قطعاً دروغگويند.
مفردات‌ اتخذوا مسجداً: مسجدى ساختند ضرار: (مايه) ضرر تفريقاً بين المؤمنين: براى اختلاف افكنى بين مؤمنان‌ من حارب: كسى كه جنگيد ارصاد: كمينگاه‌ ليحلفن: (سخت) سوگند مى‌خورند ان اردنا: اراده نكرديم‌ حسنى: نيكى يشهد: شهادت مى‌دهد در شأن نزول آيه آمده است كه گروهى از منافقان نزد