با مقاومت ايمانى مردم روبه‌رو مى‌شوند و نمى‌توانند در سد مستحكم ايمان آنان نفوذ نمايند. هنگامى كه از اين راه نا اميد مى‌شوند يكى از شگردهاى ديگر خود را به كار مى‌برند و آن ايجاد يك تصوير (قرائت) جديد از خدا يا دين خدا و يا كلام خدا است تا مگر در شعاع اين قرائت جديد بتوانند انحرافى در ايمان مردم ايجاد نموده و آنان را به دنبال خود به انحراف بكشانند.
«نِد» مفرد «انداد» و به معناى مثل است و مراد، رب النوع‌ها و بتهايى است كه آنها را شريك خدا مى‌پندارند و همين پندار آنها باعث گمراهى مردم مى‌گردد. «١» لام تعليل در «ليضل عن سبيله» نشان مى‌دهد كه كفار به گمراهى خويش اكتفا نكرده بلكه مى‌كوشند ديگران را هم به وادى كفر بكشانند. تعبير به «جعل» نشان مى‌دهد كه انسان با پندار و خيال خام خود مثل و مانندى براى خدا مى‌تراشد و جعل مى‌كند كه با واقع منطبق نيست. «٢» بعيد نيست كه منظور از «انداد» مطلق اسبابى باشد كه بشر بر آنها اعتماد كرده و آرامش درونى (كاذب) پيدا مى‌كند و از ياد خدا باز مى‌ماند. «٣»