شأن نزول:
اين آيه زمانى نازل شد كه دو نفر از قبيله اوس و خزرج به نام‌هاى سعد بن زراره و ثعلبة بن غنم با يكديگر مجادله كردند و هر كدام افتخاراتى را كه بعد از اسلام نصيبشان شده بود به رُخ يكديگر مى‌كشيدند. ثعلبه مى‌گفت: حنظله (غسيل الملائكه)، حزيمه بن ثابت (ذوالشهادتين) و عاصم بن ثابت و سعد بن معاذ از ما هستند. سعد بن زراره گفت: ابن ابى كعب، معاذ بن جبل و زيد بن ثابت و ابو زيد و سعد بن عباده (خطيب مدينه) از ماست.
كم كم كار به جاهاى باريك كشيد و قبيله‌هاى دو طرف آگاه شدند و در برابر يكديگر قرار گرفتند بيم آن مى‌رفت كه بين آنها درگيرى ايجاد شود. خبر به پيامبر (ص) رسيد و ايشان با تدبير و بيان خود به آن وضع خطرناك پايان دادند. در اينجا آيه فوق نازل شد و همه را به اتحاد و همبستگى دعوت نمود. «١» در ارتباط با معناى «حبل الله» تفسيرهاى مختلفى شده است.
برخى گفته‌اند منظور قرآن است و بعضى اسلام دانسته‌اند و بعضى ديگر مصداق كامل آن را ائمه (ع) دانسته‌اند. در