دشمن شناسى در قرآن

دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٣١

مسلمانان نه تنها موظف‌اند از دشمنان دين خدا برحذر باشند و با آنها دوستى نكنند بلكه دوستان دشمنان دين خدا نيز قابل اعتماد نبوده و نبايد دوست مسلمانان قرار گيرند؛ چرا كه افرادى هستند كه با ارتباط خود با دشمنان خدا زمينه انحراف افكار و احياناً جاسوسى از مسلمانان را ايجاد مى‌كنند. امام صادق (ع) فرمودند: دوست دشمن خدا دشمن خداست. «١» توضيح: اتخاذ به معناى اعتماد كردن به چيزى است به گونه‌اى كه آن را براى انجام كارى در آينده، ذخيره سازد. اين كلمه از باب افتعال از ماده اخذ است و اخذ چند معنا دارد كه در اين آيه، منظور قرار دادن و اعتماد كردن است.
ولايت نيز نوعى خاص از نزديكى دو چيز به يكديگر است به طورى كه موانع و پرده‌ها از بين آن دو چيز برداشته شود. كلمه ولايت به معناى قرب محبّت و معاشرت جامع و امتزاج روحى است و در اين آيه بدان تصريح شده است:
وَ مَنْ يَتَوَلَّهُم فَانَّهُ مِنْهُمْ‌ اگر كسى آنها را دوست بگيرد از آنها خواهد بود. «٢»