دشمن شناسى در قرآن
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ١٩
مفردات كان: است عدوّ: دشمن مبين: آشكار شيطان موجودى شرور و گمراه كننده است كه با نفوذ به درون انسان به وسوسه و اغواگرى مىپردازد. او همراهى شوم و همدمى ناميمون است. «١» كه انسان را به كارهاى زشت تشويق «٢» بدىهاى او را نيز زيبا جلوه مىدهد تا به توبه موفّق نگردد. امام على (ع) فرمودند: «لا عدوّ يُحاربه اعدى كن ابليس» «٣»؛ انسان در جنگ، با دشمنى كينهتوزتر از شيطان روبهرو نيست. قرآن كريم نيز تصريح مىكند كه شيطان را دشمن خود بگيريم. «٤» شيوههاى شيطان در مقابله با انسان شيطان در مقابله با انسان از شيوههايى چون: وسوسه، «٥» وعده، «٦» ايجاد اختلاف «٧» و كينه، ترس، «٨» زينت دادن به كارهاى بد انسان، «٩»