جريان شناسى سطح(3) - قنبری، آیت - الصفحة ٧٦
٣- ٤- ٥. گروه فرقان گروهك فرقان در سال ١٣٥٧ ش. با رهبرى اكبر گودرزى و على حاتمى شكل گرفت.
زمينههاى تشكيل اين گروه كوچك به سال ١٣٥٥ ش. مىرسد اعضاى اين گروه با منافقين همفكر و همراه بودند. مبناى تفكر التقاطى آنها نيز آميزهاى از اسلام و ماركسيسم بود.
تفسير مادى و ماركسيستى آنان از قرآن و مفاهيم دينى نشان مىدهد كه اين گروهك با حفظ ظاهر اسلام، ماركسيسم را ترويج مىكرده است. چون گروه فرقان نمىتوانست از راه قانونى به قدرت رسد، بسيارى از شخصيتهاى بزرگ انقلاب را به شهادت رساند؛ از جمله آيتاللَّه مطهرى، سرلشكر قرنى و آيتاللَّه مفتح. گروه فرقان شخصيتهاى ديگرى همچون آيتاللَّه خامنهاى و آيتاللَّه هاشمى رفسنجانى را نيز هدف ترور خويش كرد، امّا به هدف نرسيد. دورى از روحانيت اصيل، ضعف بينش اسلامى، هوس رسيدن به قدرت، تأثير پذيرى عميق از ماركسيسم از مشكلات بنيادى اين گروه بود. گروه كم شمار فرقان پس از جنايات بسيار سرانجام از ميان رفت. برخى از اعضاى آن دستگير و اعدام شدند و در سال ١٣٦٠ به گونه كامل از هم پاشيد. «١» ٦. جريان روشنفكرى مىتوان جريان روشنفكرى در ايران را در يك تقسيم بندى كلى به روشنفكرى دينى و غير دينى تقسيم كرد. بدين سان، روشنفكران، هر يك، در يكى از جريانهاى پنج گانه پيش گفته جاى مىگيرند. بيشترين تأثير اين جريان بر جامعه به دوره پس از انقلاب مشروطه باز مىگردد. از همين زمان است كه واژه «منوَّر الفكر» پا به ميدان ادبيات سياسى كشور ما نهاد و تا امروز تأثير خود را بر امور سياسى جامعه حفظ كرده است.
١- ٦. تعريف و انواع جريان روشنفكرى «روشنفكر» را به نوگرا، تجدد پرست و آنكه رواج آيين و افكار نو را پى مىجويد و منسوخ شدن آيين كهن را در هدف دارد، تعريف كردهاند. «٢» اما «روشنفكر» در اصل به