جريان شناسى سطح(3) - قنبری، آیت - الصفحة ٣٤
پس از تشكيل مجمع روحانيون مبارز، دو جناح اساسى در كشور شكل گرفت كه هر يك تشكلهاى همفكر و همسو را با خود همراه كردند. «١» دبير كلى اين حزب با حجتالاسلام والمسلمين مهدى كروبى است و اين تشكل پس از پيروزى آقاى سيد محمد خاتمى در رياست جمهورى ١٣٧٦ ش. و تشكيل جبهه دوم خرداد، از اركان مهم اين جبهه به شمار مىرود.
از ١٣٦٧ تا ١٣٧٦ مهمترين گروهى كه پا به ميدان سياست نهاده است، حزب كارگزاران سازندگى است. انگيزه تشكيل حزب تداوم سياستهاى آقاى هاشمى رفسنجانى رئيس جمهور وقت در رابطه با دوران سازندگى پس از جنگ و ماندن بر سر قدرت بود. هنگامى كه در آستانه انتخابات مجلس پنجم شوراى اسلامى، جامعه روحانيت مبارز حاضر نشد پنج نفر از طرفداران آقاى هاشمى را در فهرست مشترك قرار دهد، شانزده نفر مركب از ده وزير، چهار معاون رئيس جمهور، رئيس كل بانك مركزى و شهردار تهران، با نام «جمعى از كارگزاران سازندگى» با شعار عزت اسلامى، تداوم سازندگى و آبادانى ايران، اعلام موجوديت كردند. با مخالفت مقام معظم رهبرى و افكار عمومى به دليل احتمال نفوذ در انتخابات ده وزير ناچار به كنارهگيرى شدند و افراد باقى مانده، حزب كارگزاران سازندگى را تشكيل دادند و حزب در سال ١٣٧٨ با مجوز رسمى وزارت كشور رسميت يافت. «٢» دبير كلى اين حزب بر عهده غلامحسين كرباسچى است. مهمترين مبناى فكرى اين گروه، تكنوكراسى يا فن سالارى است و بر توسعه اقتصادى پاى مىفشارد. اعضاى حزب هر چند بر اصل نظام جمهورى اسلامى، جمهوريت و اسلاميت و ولايت فقيه نيز تأكيد دارند، اما در عمل نشان دادهاند كه بيشتر به توسعه اقتصادى مىانديشند. مهمترين اشكال وارد بر اين گروه رويكرد شبه سرمايه دارى در توسعه اقتصادى و عدم توجه به توسعه همه جانبه است. همچنين اختيارات ولى فقيه را محدود به قانون اساسى