جريان شناسى سطح(3) - قنبری، آیت - الصفحة ٣١
مطهرى، باهنر و حجج اسلام انوارى و مولايى قرار داشت. در هيئت اجرايى مؤتلفه تصميم گيرندگان حبيب اللَّه عسگر اولادى، شهيد امانى و شهيد اسلامى بودند. هيئت مؤتلفه از يك شاخه نظامى نيز برخوردار بود كه شهيد سيد على اندرزگو از جمله افراد آن بود. با ترور حسنعلى منصور نخست وزير وقت پس از تبعيد امام خمينى در سال ١٣٤٣، محمد بخارايى، رضا صفار هرندى، مرتضى نيكنژاد و صادق امانى دستگير و در خرداد ١٣٤٤ به شهادت رسيدند. پيوند دين و سياست، اطاعت از مرجع تقليد عصر، امام خمينى و تلاش براى بر پايى حكومت اسلامى از مبانى فكرى اين گروه بود.
اعتراض به لايحه انجمنهاى ايالتى و ولايتى، سازماندهى راهپيمايى قيام ١٥ خرداد ١٣٤٢، توزيع كتب و اعلاميههاى امام خمينى ديگر فعاليتهاى اين گروه را قبل از پيروزى انقلاب سامان مىداد. «١» پس از پيروزى انقلاب اسلامى، اين گروه تحت عنوان «جمعيت مؤتلفه اسلامى» به فعاليت خود ادامه داد و همسو با جامعه روحانيت مبارز و جامعه مدرسين همواره نقش فعالى در نظام جمهورى اسلامى ايران داشته است. «٢» ٤- ٤- ١. تشكلهاى اسلامى عصر جمهورى اسلامى در عصر جمهورى اسلامى نهاد روحانيت، جامعه مدرسين، جامعه روحانيت مبارز، جمعيت مؤتلفه اسلامى، باند مهدى هاشمى و انجمن حجتيه كه از پيش از انقلاب فعال بودند، همچنان كما بيش به استمرار حركت خود پرداختند. اما در فواصل زمانى مختلف گروههاى ديگرى نيز پديد آمدند كه اينك آنها را به اختصار معرفى مىكنيم.
در سالهاى ١٣٥٧- ١٣٦٧ ش. سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى، حزب جمهورى اسلامى و مجمع روحانيون مبارز- از گروههاى عمده جريان اسلامى- پا به عرصه وجود نهادند.
سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى، فراهم آمده از هفت گروه كوچك مسلح مسلمان بود كه پيش از پيروزى انقلاب اسلامى عليه نظام شاهنشاهى با مشى مسلحانه عمل مىكردند.