جريان شناسى سطح(3) - قنبری، آیت - الصفحة ٣٢
اين گروهها عبارت بودنداز: گروه منصورون، امت واحده، موحّدين، فلاح، بدر، توحيدى صف و توحيدى فلق. اين گروهها به صورت نيمه مخفى در فروردين ١٣٥٨ ش. سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى را تأسيس كردند. هدف آنها در آن مقطع دفاع مسلحانه از انقلاب اسلامى بود. پس از تشكيل سازمان، آيتاللَّه حسين راستى كاشانى به نمايندگى امام خمينى مأموريت هدايت اعضاى آن را بر عهده گرفت؛ اما سرانجام سازمان به سه جناح تقسيم شد: ١- جناح آيتاللَّه راستى كاشانى كه بر حاكميت رأى نماينده امام تأكيد مىكرد؛ ٢- جناح مخالف كه حكم سازمان را بر حكم نماينده ولايت ترجيح مىداد؛ ٣- جناح ميانه كه به دليل شدت اختلافات خواستار انحلال سازمان شد. اختلاف داخلى سازمان بيشتر بر سر ديدگاههاى اقتصادى بود و چون براى حل آن به نتيجهاى نرسيدند، سازمان در مهر ١٣٦٥ منحل گرديد. مهمترين اشكال وارد بر سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى فقدان اطاعت پذيرى بخشى از اعضاى آن از ولى فقيه بود.
در سال ١٣٧٠ چند نفر از اعضاى گذشته سازمان به رهبرى محمد سلامتى و بهزاد نبوى بار ديگر با مشى آشكار و غير نظامى و با افزودن كلمه ايران بر عنوان آن، سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى ايران را تأسيس كردند. «١» سازمان جديد، كه هم اكنون نيز فعال است، از هويتى بسيار متفاوت نسبت به سازمان گذشته برخوردار است. سازمان امروزى متشكل از همان جناحى است كه با ديدگاههاى نماينده امام در سازمان مخالف بودند.
همچنين سازمان با وجود حمايت از رياست جمهورى حجتالاسلام والمسلمين سيد محمد خاتمى و ايفاى نقش مهم در جبهه دوم خرداد، به توصيههاى او نيز توجهى نكردند. «٢» شايان ذكر است كه در پى سخنان اهانتآميز هاشم آغاجرى در سال ١٣٨١ درباره روحانيت و مرجعيت و دفاع سازمان از سخنان او، جامعه مدرسين حوزه علميه قم طى اطلاعيهاى سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى ايران را نامشروع اعلام كرد. «٣»