سوره ملك‌
مشتمل است بر سى آيه در مكه نازل شده است به نام خداوند بخشاينده مهربان‌
١- بزرگوار است خدايى كه به دست اوست پادشاهى و او بر هر چيزى تواناست.
٢- آن كه آفريد مرگ و زندگى را تا بيازمايد شما را در اطاعت و بندگى، كه كدام يك از شما بهتريد در آن. (كه نسبت به مرگ بيشتر يادش كنيد و نيكوتر مستعد برايش شويد.
و در آمدنش براى عزيزان خود بهتر صبر كنيد. و نسبت به زندگى، شكر نعمتش كنيد.
و براى انجام وظايف بندگى قدر عمر بدانيد.) و اوست خداى با عزت و آمرزنده.
٣- آنكه آفريد هفت آسمان را بالاى هم مطابق يكديگر. نبينى در آفريدن خداى بخشنده هيچ تفاوتى در سازمانش، كه از روى حكمت است. و بازبگردان ديده خود را به آسمان ببين آيا مى‌بينى در آسمانها هيچ شكافى؟
٤- پس از آن بازبگردان چشم خود را دو مرتبه به آسمان خوب نظر كن چون مدتى با دقت نگرى برگردد به سوى تو بينشت در حالتى كه از شدت ادامه نظر چشمت در حالت خستگى و فرسودگى است. كه مكرّر نظر كرد و ابدا نقصى در اين بناى محكم نديد.
٥- و زينت داديم ما آسمان را به چراغها؛ چون ستارگان درخشان كه به مثابه چراغهاى فروزانند. و گردانيديم آن ستارگان را راننده شياطين، كه دور نمايند آنها را از آسمان.
و آماده كرديم براى شياطين عذاب آتش سوزان را.
٦- و از براى آنان كه كافرند به پروردگار خود، عذاب جهنم است و بد بازگشتى است جهنم.
٧- چون انداخته شوند در جهنم بشنوند از او نعره‌اى مانند صداى درازگوش. و آن جهنم درهم بجوشد مانند ديگ جوشان.
٨- نزديك باشد كه قطعه قطعه و شكافته شود جهنم از خشم به گناهكاران. هر وقت انداخته شود در جهنم فوجى از بزهكاران، مأمورين جهنم بپرسند از ايشان كه: آيا نيامد شما را ترساننده‌اى؟
٩- در جواب گويند: آرى آمد ما را ترساننده ولى تكذيب كرديم ما و گفتيم: نفرستاده خدا چيزى را. نيستيد شما رسولان مگر در گمراهى بزرگ.
١٠- و گويند: اگر ما مى‌شنيديم يا به عقل خود مى‌سنجيديم گفتار پند دهان و بيم دادن ترسانندگان را امروز در ميان ياران آتش سوزان نبوديم.
١١- اقرار نمايند به گناه خود پس دور باد رحمت خدا از اهل دوزخ.
١٢- آنان كه مى‌ترسند از پروردگار خود به پنهانى، براى ايشان است آمرزش و مزدى بزرگ.