٢٢- نيابى گروهى را كه ايمان دارند و مى‌گروند به خدا و روز قيامت، كه دوستى كنند كسى را كه خلاف كند با خدا و رسول خدا. و مؤمن با مخالف خدا و رسول دوستى نكند اگر چه باشند آن مخالفين پدرانشان يا پسران يا برادران يا قبيله ايشان. اين گروه، نوشته است در دلهاى ايشان ايمان. و تقويت كرد خدا ايشان را بر وحى از خود. پس كسانى كه حب و بغض للَّه دارند، كه دوست ندارند مگر دوستان خدا را و دشمن ندارند مگر دشمنان خدا را و با دشمنان خدا دشمن باشند اگر چه نزديك‌ترين بستگان ايشان باشند. چون چنين باشند خدا در پاداش اين دوستى، ايمان را در قلوب ايشان نويسد؛ كه چون نوشته خدا بود هيچ چيزى محوش نكند. و ديگر روحشان را به روح خود قوى فرمايد، كه شيطان را به او دسترس نباشد. و در آخرت درآورد ايشان را به بهشت‌هايى كه مى‌رود از زير درختان آن، نهرهاى آب. هميشه در آن بهشت‌ها هستند. راضى است خدا از ايشان و خشنود باشند ايشان از خدا. اين گروه، لشكر خدايند. بدانيد كه لشكر خدا رستگارند.
سوره حشر
مشتمل است بر بيست و چهار آيه در مدينه نازل شده است به نام خداوند بخشاينده مهربان‌
١- تسبيح كرد براى خدا و به پاكى ياد نمود او را آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است.
و اوست نيرومند درستكار.
٢- اوست آنكه بيرون آورد از ديارشان آنان را كه كافرند از اهل كتاب، كه «بنى نضير» يهود بودند؛ خدا از ديارشان خارج نمود در اول راندنشان از مدينه به شام. گمان نداشتيد شما مسلمانان كه بيرون مى‌روند ايشان و گمان مى‌كردند خودشان كه حصارهاى محكم ايشان مانع شود از كيفر خدا، و آن بناهاى محكم حمايتشان كند. پس چون امر خدا آمد و عقوبتش فرا گرفت آنها را از جايى كه گمان نمى‌بردند، و افكند خدا در دلهايشان ترس از مسلمانان را خراب مى‌كردند در وقت خالى كردن قلعه‌ها خانه‌هايشان را به دست خود و به دست مؤمنين. پس عبرت بگيريد اى صاحبان بصيرت و بينايى!
٣- و اگر نه آن بود كه حتم كرده است خدا بر ايشان بيرون رفتن از خانه‌هايشان را، عذاب مى‌كرد خدا ايشان را در دنيا به كشته شدن و اسيرى. و براى ايشان در آخرت عذاب آتش است.