ترجمه قرآن - ياسرى، محمود - الصفحة ٣٩٧ - سوره عنكبوت

٧- و آن كسانى كه ايمان آوردند و عملهاى شايسته كردند محو مى‌كنيم البته از ايشان بديهايشان را. و جزا دهم ايشان را بهتر از آنچه مى‌كردند.
٨- و سفارش كرديم انسان را به نيكويى كردند به پدر و مادر: و اگر نزاع كنند با تو كه شرك بياورى به من آن را كه شريك من نمى‌دانى. اطاعت مكن در شرك آوردن پدر و مادر خود را. ( «ابو الفتح»- ره- نقل كند كه: سعد ابى وقاص ايمان آورد، مادرش دختر ابو سفيان بن اميه اعتصاب غذا كرد كه پسر از دين برگردد مشرك شود. مادر سعد از نخوردن غذا رنجور شد اين آيه آمد براى سعد. پيغمبر فرمود: از مادر دلجويى كن و با او سازش نما ولى اطاعتش را در ترك ايمان روا مدار) به سوى من است بازگشت شما؛ پس آگاه مى‌كنم شما را به آنچه مى‌كرديد.
٩- و آن كسانى كه ايمان آوردند و عملهاى نيكو كردند البته داخل مى‌كنيم ايشان را در زمره شايستگان.
١٠- و بعضى از مردم كسى است كه مى‌گويد: ايمان آورديم ما به خدا پس چون اذيت كرده شود در راه خدا اذيت مردم را مثل عذاب خدا پندارد و ترك ايمان كند از ترس عذاب مردم. و اگر بيايد يارى و نصرتى از جانب پروردگار تو مؤمنين را، بگويند آنها به مؤمنين كه: البته ما با شما بوديم و مؤمنيم. آيا نيست خدا داناتر به آنچه در سينه‌هاى عالميان است از نفاق منافقين و ايمان مؤمنين؟
١١- و مى‌داند البته خدا آنان را كه ايمان آوردند، و مى‌شناسد منافقان را.
١٢- و گفتند كافران به آن كسانى كه ايمان آوردند: متابعت كنيد راه و كيش ما را، برمى‌داريم ما گناهان شما را در متابعت دين ما؛ اگر از گناه مى‌ترسيد گناهش به گردن ما. و حال آنكه نيستند كافران بردارنده گناهان مؤمنان؛ چون تعهد كسى در گناه در دنيا رفع گناه ديگرى را در قيامت نكند، البته ايشان دروغگويند.
١٣- و هر آينه برمى‌دارند كفار البته بارهاى گران گناه خود و بارهاى گران ديگران را كه گمراهشان كردند با بارهاى گران خود؛ و از عذاب ديگران هم كاسته نشود. و سؤال كرده مى‌شوند البته روز قيامت از آنچه افترا مى‌بستند.
١٤- و فرستاديم نوح را به سوى قوم خود پس درنگ كرد در ميان ايشان هزار سال مگر پنجاه سال (كه ٩٥٠ سال شود). پس عاقبت، قوم نوح را طوفان گرفته هلاك كرد و ايشان ظلم كننده بودند.