ترجمه قرآن - ياسرى، محمود - الصفحة ٣٩٣ - سوره قصص

٦٠- و آنچه داده شديد، متاع زندگانى دنيا و زينت آن است، و آنچه نزد خداست بهتر و ثباتش بيشتر است آيا به عقل درنمى‌يابيد اين را؟
٦١- آيا پس آن كسى كه وعده داده‌ايم او را در آخرت وعده نيكو و او دريابنده است آن وعده ما را مثل كسى است كه برخوردارى داديم او را به متاع زندگانى دنيا بعد از آن او را در روز قيامت حاضر كنند براى عذاب؟ (بعضى گفته‌اند: اين آيه در شأن پيغمبر- صلّى اللَّه عليه و آله- و ابو جهل آمد. ديگرى گويد: در حق عمار ياسر و وليد بن مغيره آمد. اگر چه محل آيه خاص ايشان باشد ولى مفهوم آيه عام است).
٦٢- و روزى كه ندا كند خدا ايشان را براى عذاب پس خدا مى‌گويد: كجايند شريكان من، آنان كه گمان مى‌برديد كه آنها شريك منند.
٦٣- آن كسانى كه واجب شده باشد بر ايشان كلمه عذاب كه رؤساى اهل ضلالند؛ چون:
فرعون و امثال او كه ادعاى خدايى مى‌كردند گويند: اى پروردگار ما! اين گروه اتباع ما آنانند كه گمراه كرديم ما ايشان را هم چنان كه خود گمراه بوديم اكنون بيزاريم از ايشان.
و در حقيقت ايشان ما را عبادت نمى‌كردند بلكه شيطان را عبادت مى‌كردند كه وا داشته بود ايشان را به عبادت ما.
٦٤- و گفته شود به كافران كه: بخوانيد شريكان خود را. پس بخوانند بتها را و اجابت نكنند ايشان را. و اگر هدايت شده بودند پيش‌بينى عذاب قيامت را در دنيا مى‌كردند.
٦٥- و روزى كه ندا كند خدا اهل تكذيب را پس گويد به ايشان به طريق سرزنش: چه جواب داديد پيغمبران را وقتى كه خواندند شما را براى هدايت و ابلاغ رسالت خود؟
٦٦- چنان پوشيده شود بر ايشان خبرها از هول قيامت كه ايشان نتوانند بپرسند از يكديگر كه چه بايد گفت يا چه بايد كرد.
٦٧- اما كسى كه توبه كرد و ايمان آورد و عمل نيك نمود اميد هست كه از رستگاران باشد.
٦٨- و پروردگار تو خلق مى‌كند هر چه را و هر كه را مى‌خواهد. و اختيار مى‌كند خير آنها را. پاك است خدا و برتر است از آنچه به او شرك مى‌آورند.
٦٩- و پروردگار تو مى‌داند آنچه مخفى مى‌كند سينه‌هاى ايشان و آنچه را كه آشكار مى كنند.
٧٠- و اوست خداى بر حق؛ و نيست خدايى مگر او. براى خداست حمد و ستايش در دنيا و در آخرت. و براى اوست حكم، و به سوى او بازگرديده خواهند شد.