٢٦- و بخور از خرمايش و بياشام از آن آب و روشن ساز چشم خود را به وجود فرزندت.
(عده‌اى از مفسران را عقيده بر آن است كه: اين سخنها را عيسى به مادرش گفته نه جبرئيل.) و اگر ببينى كسى را بگو كه: من نذر كردم از براى خدا روزه سكوت را و سخن نگويم امروز با هيچ آدمى؛ (چون روزه ترك طعام و ترك كلام بر ايشان روا بود).
٢٧- آورد مريم عيسى را نزد قوم خود در بغل گرفته، گفتند: اى مريم! در حقيقت تو چيزى عجيب آوردى!
٢٨- اى خواهر هارون! (اين هارون برادر موسى نيست، مردى بود در آن زمان بسيار فاسق و فاجر و نامش هارون بود؛ هر كس را كه مى‌خواستند نسبت فسقى به او دهند او را خويش هارون مى‌خواندند). به مريم گفتند: پدرت بد مردى نبود و مادرت زناكار نبود چه شد كه فرزند آوردى تو دوشيزه بودى؟!
٢٩- اشاره كرد مريم به سوى عيسى كه: جواب از او گيريد. گفتند: چگونه تكلّم كنيم با كسى كه درخور گهواره و كودك است.
٣٠- عيسى به سخن آمد و گفت: من بنده خدايم؛ داده است خدا مرا كتاب، و گردانيده مرا پيغمبر.
٣١- و مرا خدا با بركت و پر منفعت كرد براى مردم هر كجا باشم. و سفارش فرمود مرا خدا به نماز گزاردن و زكات دادن ما دام كه زنده باشم.
٣٢- و مرا به نيكوكارى به مادرم امر نمود. و نگردانيد مرا گردنكش بدبخت.
٣٣- و سلام خدا بر من است كه سلامتى از آفات خدا به من عنايت فرموده در اين روزها؛ روزى كه زاييده شدم و روزى كه بميرم و روزى كه برانگيخته و زنده شوم.
٣٤- اين عيسى به قول درست پسر مريم است كه در او شك دارند؛ (چون يهود گويند كه:
عيسى ساحر و دروغگو است. و نصارى گويند: خداست يا پسر خدا).
٣٥- خدا كه هيچ فرزندى براى خود نگيرد منزّه است خدا از لوازم بشريت؛ چون حكم كند به كارى و اراده آفريدن چيزى كند جز اين نيست كه گويد: براى آن چيز، باش پس يافت شود و موجود گردد.
٣٦- بگو: البته خدا پروردگار من و پروردگار شماست؛ عبادت كنيد او را اين است راه راست.
٣٧- اختلاف كردند احزاب يهود و نصارى در باب عيسى در ميان خود. (يهود او را دروغگو دانستند، و نصارى بعضى پسر خدا شمردند؛ و بعضى گفتند: خداست. و پاره‌اى گفتند پيغمبر است.) پس واى از براى كسانى كه كافر شدند به وحدانيت خدا! و واى از حضور يافتن ايشان در روز بزرگ قيامت.
٣٨- چه شنوا و بينا شوند كافران روزى كه بيايند نزد ما در قيامت با آنكه در دنيا كور و كر بودند از حق؛ ليكن ستمكاران امروز در دنيا در گمراهى باشند.