٣٦- جز اين نيست كه اجابت تو را مى‌كنند آنهايى كه مى‌شنوند سخنان حق را و گوش شنوا دارند؛ اما آنها كه اجابت نكنند گر چه به صورت زنده‌اند ولى به حقيقت مرده‌اند.
و برمى‌انگيزد مردگان را خدا در قيامت و به سوى حكم او برگردانده مى‌شوند.
٣٧- و گفتند: چرا فرستاده نشد بر پيغمبر معجزه‌اى از پروردگارش؟! بگو: البته خدا قادر است به اينكه فرستد معجزه‌اى را و ليكن بيشتر ايشان نمى‌دانند كه فرستادن معجزه براى ايشان چه در پى دارد از عذاب اگر ايمان نياورند.
٣٨- و نيست هيچ جنبنده‌اى در زمين و نه پرنده‌اى كه پرواز كند به دو بال خود در هوا مگر اينكه گروهانى هستند مانند شما كه داراى اعضاى بدن و قوا و اسباب نشو و نما هستند.
و ما كوتاهى نكرديم در كتاب لوح محفوظ از هيچ چيز از آثار عالم خلقت؛ و همه پس از اين عالم به سوى پروردگارشان محشور مى‌شوند.
٣٩- و آن كسانى كه تكذيب كردند آيات ما را كرند و گنگ‌اند و از شنيدن و گفتن سخن حق؛ و در تاريكيهاى شقاوت‌اند. و هر كه را خدا خواهد به كيفر عنادش به گمراهى گذارد و هر كه را خواهد به پاداش اطاعتش به راه راست بدارد.
٤٠- بگو اى پيغمبر: آيا چه مى‌بينيد شما كفار اگر بيايد شما را عذاب خدا يا قيامت آيد شما را آيا باز هم بجز خدا مى‌خوانيد كسى را اگر شما راستگوييد؟ بگوييد كه آن وقت چه مى‌كنيد؟!
٤١- نه، خدا را بلكه مى‌خوانيد در گرفتاريها؛ و كشف كند و برطرف نمايد خدا از شما آنچه را كه برطرف شدنش را خواستيد اگر بخواهد. و فراموش مى‌كنيد در حال حاجتمندى، شرك آوردن خود را.
٤٢- فرستاديم ما رسولان به سوى امتان پيش از تو، ايشان مخالفت رسولان ما كردند و گرفتيم ما ايشان را به سختى و قحطى و آفت در مال و جان، كه شايد ايشان تضرّع و زارى كنند و توبه و انابه نموده رستگار شوند.
٤٣- چرا وقتى آمد ايشان را عذاب ما، زارى نكردند و توبه ننمودند و ليكن سخت شد دلهاى ايشان و زينت داد از براى ايشان شيطان آنچه را كه عمل مى‌كردند.
٤٤- پس چون فراموش كردند آنچه را كه پند داده شده بودند به آن از سخنان رسولان ما، گشوديم بر ايشان درهاى هر چيز را. و هر نعمت را به ايشان داديم تا چون شاد شدند به گشايشها و نعمتها كه به ايشان داده شده بود گرفتيم ما ايشان را ناگاه به دست انتقام خود آن وقت ايشان نااميد شدند.