٢١- و بچشانيم البته ايشان را از عذاب نزديكتر كه آن عذاب در دنياست از قحط و غلا و انواع بلا، غير از عذاب بزرگتر كه عذاب آتش جهنم است؛ شايد ايشان به وسيله گرفتارى عذاب دنيا برگردند به راه حق، كه دچار عذاب آخرت نشوند.
٢٢- و كيست ستمكارتر از آنكه پند داده شد به آيات پروردگار و اعراض كرد و رو گردانيد از آن؟ البته كه ما از گنهكاران انتقام كشيم.
٢٣- و داديم به موسى كتاب تورات را؛ پس در شك مباش از ملاقات او. (در شب معراج موسى را در آسمان، پيغمبر ديد.) و قرار داديم تورات را راهنما براى بنى اسراييل.
٢٤- و قرار داديم از ايشان پيشوايانى كه راه مى‌نمودند خلق را به حكم ما؛ چون صبر كردند بر شدايد قوم به مقام پيشوايانى رسيدند. و چون به آيات و معجزاتى كه به موسى داديم يقين داشتند لايق آن مقام گشتند. (گويند: ايشان انبياى بنى اسرائيلند كه بعد از موسى راهنماى مردم بودند).
٢٥- البته پروردگار تو است آنكه حكم كند ميان مردمان روز قيامت در آنچه اختلاف كردند در دين.
٢٦- آيا باعث هدايت كفار نشد و راه ننمود ايشان را به راه حق چندان كه ما هلاك كرديم پيش از ايشان از اهل قرنها را مانند: قوم عاد و ثمود، كه راه مى‌روند اينها در مسكنهاى آنها و مى‌بينند آثار منزلهاى ايشان را كه ويران شده؟ البته در اين هلاك اهل قرون سابق، آياتى است بر انتقام كشيدن ما از ستمكاران. آيا نمى‌شنوند اين داستانها را تا پند گيرند؟
٢٧- آيا نديدند كه ما مى‌رانيم آب را به سوى زمين خالى از گياه؛ پس بيرون مى‌آوريم به آن آب، زراعتى كه مى‌خورند از آن زراعت چهارپايان ايشان و خودشان؟ آيا نمى بينند آثار قدرت ما را در عالم خلقت؟
٢٨- و مى‌گويند كفار كه كى خواهد بود اين روز فتح كه شما گوييد اگر راست مى‌گوييد؟
٢٩- بگو اى پيغمبر! روز فتح، روز قيامت است، كه درهاى ثواب و عقاب به روى مؤمن و مجرم گشاده شود. در آن روز نفع ندهد آنان را كه كافرند ايمان آوردن ايشان و نه مهلت داده شوند در رسيدن به عقاب و چشيدن عذاب.
٣٠- پس رو بگردان از ايشان و منتظر نصرت و يارى ما باش، كه البته ايشان نيز منتظرند غلبه بر تو را.