ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٤ - از زمزم زبور مهدوى

از زمزم زبور مهدوى‌

عبدالحسن تركى‌

اشاره:

در پى معرفى مؤلفان مهدوى و آشنايى با آثارى كه در اين حوزه به رشته نوشته درآمده و به چاپ رسيده است، در دو شماره قبل، سه اثر در اين زمينه معرفى و اشاره شد كه اين كتاب‌ها [كمال‌الدين و تمام النعمه، اثر شيخ صدوق؛ و مكيال المكارم از آيت الله شهيد سيّد محمد تقى اصفهانى‌] و همچنين أطيب البيان اثر علّامه سيّد عبدالحسين طيب در حوزه تفسير، به فرمان و عنايت امام عصر (ع) به نويسندگان آن آثار، صورت تأليف پذيرفته است.

اكنون در ادامه آن مقالات اين بار به سراغ يكى ديگر از اين آثار ارزشمند مى‌رويم، كه آن نيز به اشارت و عنايت حضرت بقية الله (ع) در پى نذر و عهدى كه مؤلف شهيد براى رهايى از سختى‌ها و گرفتارى‌ها با آن امام مهربان مى‌بندد- داستان آن از زبان سيّد شهيد در ادامه خواهد آمد- تدوين و نگارش شده است.

قبل از پرداختن به كتاب و مباحث و موضوعات طرح شده، ابتدا نيم‌نگاهى به حيات علمى و عملى آيت الله سيّد حسن شيرازى داشته و پس از معرفى مختصر اثر، انگيزه تأليف كتاب را از زبان وى مى‌شنويم.

آيت الله شهيد سيّد حسن شيرازى به سال ١٣٥٤ ق. در نجف اشرف در خاندانى ريشه‌دار و پرهيزكار ديده به جهان گشود. خاندانى كه در يكصد سال گذشته پرچمدار مرجعيّت شيعى بوده و نسل در نسل مرجعيّت در آن بيت برقرار بوده است.

نياى او «آيت الله ميرزا حسن شيرازى» معروف به ميرزاى برزگ، مُجدِّد شيرازى است كه از مراجع بلند پايه تقليد و رجال نام‌آور شيعه در اوايل قرن چهاردهم هجرى بوده است. عالِمِ بيدارگرى كه فتواى مشهور او به حُرمتِ استعمال تنباكو، دولت‌