برويد به سيّد (حلّاوى) بگوييد: سيّد! اين قدر دل مرا مسوزان، اين قدر سينه مرا كباب مكن. اين قدر ناراحتى شيعيان را به گوشم مرسان. من از شنيدن آن متأثّر مى‌شوم ... «ليس الأمر بيدى»؛ كار در دست من نيست، به دست خداست. دعا كنيد خداوند فرج مرا برساند.[١]

يكى از تشرّف‌يافتگان به آستان مقدّس حضرتش مى‌گويد:

در مسجد مقدّس جمكران اعمال را به جا آورده و با همسرم مى‌آمدم. ديدم آقايى نورانى داخل صحن شده و قصد دارند به طرف مسجد بروند. گفتم: اين سيّد نورانى در اين هواى گرم تابستان از راه رسيده، تشنه است. ظرف آبى به دست او دادم. ظرف آب را پس داد گفتم: آقا شما دعا كنيد و فرج امام زمان (عج) را از خدا بخواهيد تا امر فرجش نزديك شود. فرمودند:

«شيعيان ما به اندازه آب خوردنى ما را نمى‌خواهند. اگر بخواهند دعا مى‌كنند فرج ما مى‌رسد».[٢]

به اين دو پيام از مولايمان حضرت مهدى (عج) نيز گوش جان مى‌سپاريم:

هر مؤمنى كه در مجالس سوگوارى پس از ذكر مصايب حضرت سيّدالشّهداء (ع) براى من دعا كند، من براى او دعا مى‌نمايم.[٣]

به شيعيان و دوستان ما بگوييد كه خدا را به حقّ عمّه‌ام حضرت زينب (س) قسم دهند كه فرج را نزديك گرداند.[٤]

در برخى روايات، دعا براى فرج از حقوق‌

اهل بيت (ع) بر شيعيان شمرده شده است؛ چنان‌كه امام صادق (ع) فرموده‌اند:

همانا از حقوق ما بر شيعيان اين است كه بعد از هر نماز واجب، دست‌هايشان را بر چانه گذاشته و سه مرتبه بگويند:

يا رَبَّ مُحَمَّدٍ عَجِّل فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ.

يا رَبَّ مُحَمَّدٍ إِحفَظ غَيبَةَ مُحَمَّدٍ.

يا رَبَّ مُحَمَّدٍ إِنتَقِم لِابنَةِ مُحَمَّدٍ.

اى پروردگار محمّد (ص)، فرج و گشايش امور آل محمّد را تعجيل فرما.

اى پروردگار محمّد (ص)، محافظت كن (دين را در) غيبت محمّد (ص).

اى پروردگار محمّد (ص)، انتقام دختر محمّد (ص) را بگير.[٥]

دعا براى ظهور امام عصر (ع) از راه‌هاى نجات در دوران ظلمانى غيبت نيز هست؛ زيرا امام حسن عسكرى (ع) فرمودند:

سوگند به خدا- فرزندم- داراى غيبتى خواهد بود كه هيچ كس در آن دوران از هلاكت و نابودى رهايى نمى‌يابد، مگر كسى كه خداوند او را بر اعتقاد به امامت وى استوار