ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٠ - ١١ وسيله هاى نجات و رستگارى امّت
ديگر كرات منظومه شمسى در اثر برخورد با يكديگر از بين مىروند و حيات ساكنان زمين به خطر مىافتد.[١]
٣. خداى تعالى همچنان كه ستارگان را قطب و محور منظومه و كهكشانهاى عالم قرار داده و با وجود آنها حيات و بقاى سيّارهها و ديگر اجرام آسمانى كه در منظومهها و كهكشانهاى بىشمار هستى قرار دارند، استمرار و دوام مىيابد، اهل بيت عصمت و طهارت (ع) و به تعبير بهتر حجّتهاى الهى را قطب و محور كلّ هستى قرار داده و همه نعمتها، بركتها و فيضهاى مادى و معنوى خود را به واسطه وجود آنها كه خليفههاى خدا بر روى زمين هستند، نصيب بندگانش مىفرمايد.
اين موضوع از بسيارى از روايات، ادعيه و زيارتهاى نقل شده از معصومين (ع) استفاده مىشود. كه در اينجا به برخى از آنها اشاره مىكنيم.
امام صادق (ع) به واسطه پدر بزرگوارش از جدّ گرامى خود، امام سجاد (ع) در اين زمينه چنين روايت مىكند:
ما كسانى هستيم كه خداوند به وسيله ما آسمان را از اينكه جز به اذن او، بر زمين فرو افتد، نگه مىدارد و به وسيله ما زمين را از اينكه ساكنان پريشان سازد، حفظ مىكند، و به وسيله ما باران را فرو مىفرستد، رحمتش را جارى مىسازد، و بركات زمين را خارج مىكند.[٢]
در روايت ديگرى كه از امام حسن عسكرى (ع) نقل شده است، در اين زمينه چنين مىخوانيم:
خداى تبارك و تعالى از زمان آدم تاكنون زمين را از حجّت خودش بر آفريدگان خالى نگذاشته است و تا روز قيامّت هم خالى نخواهد گذاشت، به واسطه اوست كه بلا را از اهل زمين دفع مىكند و به خاطر اوست كه باران را فرو مىفرستد و بركات زمين را بيرون مىآورد.[٣]
در بخشى از زيارت «جامعه كبيره» در اين باره چنين آمده است:
خداوند به وسيله شما گشوده، به وسيله شما پايان مىدهد. به وسيله شما باران را نازل مىكند و آسمان را از اينكه جز به اذن او، بر زمين فرو افتد نگه مىدارد و به وسيله شما اندوه را مىبرد و سختىها را بر طرف مىسازد.[٤]
در قسمتى از دعاى «عديله» موضوع ارتباط هستى و بقاى حجّت حق، حضرت مهدى (ع) با بقا و هستى جهانيان، چنين بيان شده است:
به بقاى او دنيا باقى است و به بركت او مردم روزى داده مىشوند و به وجود او آسمان و زمين پابرجاست.[٥]
٤. همه آفريدگان براى استمرار حيات و بقايشان نيازمند فيض خداوندى هستند، به گونهاى كه اگر يك لحظه اين فيض قطع شود، هستى آنها به پايان مىرسد. از آنجا كه همه فيضهاى خداوندى به واسطه حجّتهاى الهى به مردم مىرسد و همه بلاها و سختىها به واسطه وجود آنها برطرف مىگردد، اين موضوع كه بدون وجود حجّتهاى الهى حيات و بقاى ساكنان كره زمين به خطر مىافتد، كاملًا قابل تصور است.
افزون بر روايات ياد شده، دستهاى ديگر از روايات نيز وجود دارند كه در آنها با تعبيرى ديگر بر پيوستگى بقا و حيات ساكنان كره زمين با بقا و حيات اهل بيت عصمت و طهارت (ع) تأكيد شده است. كه در اينجا به برخى از آنها اشاره مىكنيم.
در يكى از اين روايات، امام باقر (ع) از پيامبر خدا (ص) نقل مىكند كه آن حضرت خطاب به اميرمؤمنان على (ع) فرمود:
من و يازده تن از فرزندانم و تو اى على! لنگرهاى زمين هستيم، خداوند به وسيله ما زمين را استوار كرده كه ساكنانش را در دل خود فرو نبرد. هنگامى كه دوازده فرزندم از روى زمين بروند، زمين ساكنانش را در دل خود فرو مىبرد و به آنها مهلت داده نمىشود.[٦]
اين روايت با اندك تغييرى در صدر آن در منابع فراوانى از رسول گرامى اسلام (ص) روايت شده است.
آن حضرت در روايت ديگرى مىفرمايد:
تا پايان [امامت] دوازده تن از قريش، اين دين پا برجاست. هنگامى كه آنها رخت بربندند، زمين ساكنانش را در كام خود فرو مىبرد.[٧]
در روايتى كه از امام صادق (ع) نقل شده است، آن حضرت در پاسخ اين پرسش كه: «آيا زمين بدون امام باقى مىماند؟» مىفرمايد:
اگر زمين خالى از امام بماند فرو مىريزد.[٨]
روايات بسيارى با اين مضمون نقل شدهاند، كه به همين تعداد بسنده مىكنيم.[٩]
١١. وسيلههاى نجات و رستگارى امّت
شيخ صدوق (ره) يازدهمين ويژگى حجّتهاى الهى را اين گونه بيان مىكند:
واجب است معتقد باشد ... مثَل آنها در اين امّت مانند «كشتى نوح» و «باب حطّه» است.[١٠]
در زمينه اين ويژگى امامان (ع) نيز روايات فراوانى رسيده است كه در اينجا برخى از آنها را بررسى مىكنيم.
ابوذر غفارى نقل مىكند از پيامبر (ص) شنيدم كه مىفرمود:
همانا من دو چيز گرانبها را در ميان شما به يادگار گذاشتم: كتاب خدا و عترتم (خاندانم) و اين دو از يكديگر جدا نمىشوند تا در كنار حوض [كوثر] بر من وارد شوند، آگاه باشيد كه مثَل آنها در ميان شما مانند كشتى نوح است كه هر كس بر آن سوار شود نجات مىيابد و هر كس از آن دورى كند غرق مىشود.[١١]
ابن عباس نيز نقل مىكند كه رسول خدا (ص) خطاب به امير مؤمنان (ع) فرمود:
... مثَل امامان از نسل تو [بعد از من] مثل كشتى