ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٢ - رجعت
رجعت
محمدهادى معرفت
از جمله مسايل پيچيدهاى كه پس از ظهور حضرت مهدى (ع) رخ مىدهد مسئله رجعت است به اين معنى كه گروهى از مؤمنان براى مشاهده ظهور دولت حق و لذت بردن از آن به اين جهان باز مىگردند و به همراه ايشان گروهى از منافقان هم زنده شده و به اين جهان مىآيند تا كيفر كردار ناشايست خويش را بچشند.
عقيده به رجعت مختص شيعيان است و اماميه از ديرباز بر اين باور بوده و بدان معروف گشتهاند و به واسطه همين عقيده همواره مورد طعن دشمنان خويش بودهاند. در همين زمينه مىتوان در طول تاريخ مباحثات و مناظراتى را كه ميان بزرگان شيعه و مخالفان ايشان انجام مىشده است، به كرات مشاهده كرد.[١]
درباره موضوع رجعت همانند بسيارى از موضوعات ديگر مىتوان در لابهلاى روايات مطالبى يافت. به گفته علامه مجلسى بيش از دويست روايت در اين زمينه وجود دارد كه همه آنها را در باب رجعت كتاب شريف بحارالانوار مىتوان مطالعه كرد.[٢]
در قرآن كريم هم آياتى وجود دارند كه از آنها امكان رجعت به خوبى برداشت مىشود. اين آيات از گروههايى سخن مىگويند كه پس از مرگ زنده شده و مجدداً به حيات خود ادامه دادهاند.
خلاصه اينكه فزونى روايات رجعت و توافق آنها با ظواهر قرآن و اتفاق نظر علماى شيعه اعتقاد به اين مسئله را در زمره ضروريات مذهب تشيع قرار داده است و از اختصاصات پيروان اين مذهب از همان ابتدا بوده است. در اينجا به بررسى برخى از اين آراء، آيات و روايات مىپردازيم: