زنان مشركان، زنان كافران و كنيزهاى پيش از اسلام، سينه‌هايشان نمايان بود، گردن‌هايشان نمايان بود. خداوند به پيامبر اكرم (ص) فرمود: «تو به زنانت بگو، به دخترانت بگو، به زنان مؤمنان بگو شما مثل اينها راه نرويد، شما لباس بلند بپوشيد، جلباب (روسرى بلند) بيندازيد: «ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ؛ اين باعث مى‌شود، شناخته شويد.» يعنى از فردا هر كه ببيند، مى‌فهمد او مسلمان است. چون روسرى دارد، مانتو دارد، چادر دارد. شما را با زن‌هاى مشركان اشتباه نگيرند، با زن‌هاى آلوده و با زن‌هاى خيابانى اشتباه نگيرند.

خيلى از افرادى كه حجاب كامل ندارند و لباس‌هاى مناسب نمى‌پوشند، نماز مى‌خوانند، روزه مى‌گيرند، خانواده دارند؛ امّا چون اين پوشش نشانه آدم‌هاى هوس‌باز و اهل فساد است و بيشتر پوشش آنها هم نادرست است، باعث مى‌شود با آنها يكى ديده شوند و امنيّت نداشته باشند.

«ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْن؛[١] اى پيغمبر! زن‌هاى مسلمان بايد شناخته شوند.» امّا به چه چيزى؟ مسلمان به حجاب اسلامى شناخته مى‌شود.

پس يك راه اين است كه نگذاريد شهوت شما تحريك بشود، يعنى بهداشت و پيش‌دستى از تحريك شهوت.

ببينديشيم كه آخر ماجرا چه اتّفاقى مى‌افتد و بدانيم كه ماهيّت همه زن‌ها يكى است، ماهيّت همه مردها يكى است و تنها تفاوت در چهره‌هاست. يكى زيباتر، يكى كوتاه‌تر، يكى سفيدتر.

اينكه گفته‌اند روزه شهوت را كاهش مى‌دهد، قرآن مى‌فرمايد: «اى كسانى كه زن پيدا نمى‌كنيد، عفّت داشته باشيد.»[٢] جايز نيست وقتى همسر پيدا نمى‌كند، مرتكب حرام شود.

بايد روى مسئله ازدواج، عفاف و عوامل تحريك، كار فرهنگى كرد. بايد دقّت كرد كه امروز شبكه‌هاى متعدّدى در دنيا به آسانى شهوت جوانان و خانواده‌ها را تحريك مى‌كنند. اينها در واقع دست روى نقطه حسّاس گذاشته‌اند و روز به روز هم، از اين بدتر مى‌شود.

در شهرهاى مرزى الآن اين‌گونه است. چه بايد كرد؟ مگر حزب‌الله لبنان چه مى‌كند كه اين‌گونه جوانان در برابر صهيونيست‌ها، در برابر دشمن ايستاده‌اند. در «مسجدالحرام» مكرّر اين جوان‌ها را ديده‌ايم كه مى‌آيند، طوافشان، نمازشان، عبادتشان و تديّنشان بسيار عالى است. حال در كجا زندگى مى‌كنند؟ در كشورى كه عريان است، در كشورى كه كنار دريا و مراكز ديگر آن فرقه‌هاى مختلف مسيحى و يهودى با بدترين وضعيت ظاهر مى‌شوند. در كشورى زندگى مى‌كنند كه با يك كنترل، صدها شبكه پيش روى آنهاست. اين مهم است كه انسان از محيط بيمار فرار كند؛ ولى اين هميشه راه‌حل نيست.

بايد معنويّت را در جامعه گسترش بدهيم، مثلًا در اعتكاف، سالى حدود پنجاه هزار جوان معتكف مى‌شود. فرهنگ اعتكاف، فرهنگ روزه و فرهنگ تقوا، بايد در جامعه نهادينه شود. فيلم‌ها و سريال‌هايى كه تلويزيون مى‌سازد، بايد به سمت گسترش معنويّت برود. هرچه معنويّت بيشتر شد، اين ميل كمتر مى‌شود. شهوت كه از بين نمى‌رود، شهوت ميلى است كه خداوند داده و بايد در مسير خودش قرار بگيرد.

اگر كسى با خدا شد، شيرينى‌هاى زندگى از اين شيرينى‌هاى زودگذر با حلاوت‌تر و شيرين‌تر مى‌شود.

جوانى (حنظله) كه عروس يك شبه‌اش را رها مى‌كند و مى‌آيد ميدان، اين هم شهوت دارد، خانواده دارد، دوست دارد و برايش سخت است؛ امّا اين‌گونه خودش را جدا مى‌كند و مى‌آيد به ميدان احد و به شهادت مى‌رسد. او فضاى برتر و بالاتر را مى‌بيند.

اگر لذّت ترك، لذّت بدانى‌

دگر لذّت جسم، لذّت نخواهى‌