ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٦ - ضدّيت نظريه فرويد با قرآن كريم
شهوترانى، عامل فساد عقل
در حديث داريم: «طَاعَةُ الشَّهْوَةِ تُفْسِدُ العَقل؛ شهوتران عقلش از بين رفته است.» هيچچيز نمىفهمد. اينجاست كه بايد گفت: چرا يك لحظه، انسانى هيچچيز را جلوى چشمش نمىبيند؟ او حتّى مىداند دستگير مىشود و مىداند با او برخورد مىشود.
«طَاعَةُ الشَّهْوَةِ تُفْسِدُ الدِّين»[١] «قَرِينُ الشَّهْوَةِ مَرِيضُ النَّفْسِ مَعْلُولُ الْعَقْلِ»[٢] اينها روايات ماست. از اين دست روايات فراوان داريم. شهوترانى خطر بدى است. اين مسئله مجرّدها، متأهلها، پيرمردها، خانوادهها و نظام اجتماعى را تهديد مىكند.
قرآن كريم در پنجاه و نهمين آيه از «سوره مريم»، وضعيت يك نسل بىبند و بار را معرفى مىكند. نسلى كه پدرانشان اينگونه نبودند؛ چون نزديك به انبيا و مؤمن و ديندار بودند. اوّل از آنها تعريف مىكند. شما مىدانيد نسلى كه انقلاب مىكند يا نسلى كه با پيامبرى محشور است، غالباً اين نسل مشكل كمترى دارد؛ مانند خودمان، افرادى كه نسل اوّل انقلاب هستند، همه در جبهه بودند، در جهاد و مبارزه و مسجد بودند.
اكنون كه سه دهه از انقلاب گذشته، جوانهايى داريم كه جنگ، جهاد و امام را درك نكردهاند. تا نبىّ مكرّم خدا (ص) زنده بود، اصحاب با هم درگيرى نداشتند. پس از پيغمبر (ص) مىبينيد كدورت پيش آمد و به جايى رسيد كه پسر پيغمبر (ص) را كشتند و در كوفه سرش را بر سر نيزه كردند؛ آنجا كه اميرالمؤمنين (ع) بيست سال قبل از اين خلافت داشته بود.
امام حسين (ع) آقازاده بود. كوفىها نسبت به ايشان، انواع جنايات را به دليل قدرتپرستى و ثروتپرستى و عوامل ديگر انجام دادند. برخى هم گريه كردند، مرثيه سر دادند و تمام شد. اين پيشبينى پيامبر (ص) در اين باره بود. ايشان آيهاى مربوط به بنىاسرائيل را خواندند و فرمودند: بعد از من، همينگونه مىشود و شد. ببينيد قرآن از كسانى تعريف مىكند كه پيرو انبيا (ع) بودند و مىفرمايد: «فَخَلَفَمِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ؛ يك نسل بعدى آمد.»[٣]
خَلف به سكون لام؛ يعنى نسل ناصالح. به خلاف واژه خَلَفَ «به فتح لام» يعنى نسل صالح. خَلَفَ و خَلْف يك طور نوشته مىشوند؛ امّا دو معنا فرق مىكنند. مىگويند فلانى فرزند خَلَف است؛ يعنى فرزند صالح است و خَلْف يعنى ناصالح.
قرآن كريم اين طور مىفرمايد: «فَخَلَفَمِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ»، نسلى سركار آمد كه دو كار انجام دادند:
١. «أَضاعُواالصَّلاةَ؛ نماز را ضايع كردند.» ٢. «وَاتَّبَعُوا الشَّهَواتِ؛ شهوتران شدند.»[٤] اين دو كنار هم نكته دارد. چطور مىفرمايد: «إِنَّالصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ؛ نماز جلوى فحشا را مىگيرد.»[٥] مفسّران بيان مىكنند: «أَضاعُواالصَّلاةَ» نه به معناى اين است كه نماز را ترك كردند كه در اين صورت بايد مىشد: «تركوا الصلاة» نماز را نخواندند، مىفرمايد: «أَضاعُواالصَّلاةَ»؛ يعنى نماز به جاى آوردند؛ ولى در آن دقّت و توجّه نكردند.
بنىاسرائيل نماز مىخواندند؛ امّا «كالموتى؛ مثل ميّت» نماز مىخواندند. مثل مرده متحرّك نماز مىخواندند، توجّه نبود و نماز صورى بود.
يكى از سورههايى كه گناه شهوترانى را مشخّص كرده، «سوره مباركه مريم» است. در جاى ديگر در «سوره مباركه نساء»، آيه ٢٧ به اين موضوع اشاره مىكند.
نظريّه فرويد سالها پس از نزول «قرآن» مطرح شد، فرويد اعتقادش اين بود كه شما مثل كليسا مانع ازدواج نشويد- چون اين منع، همجنسگرايى را در ميان كشيشها رواج داده بود تا آنجا كه صداى پاپ هم درآمد- و مانند مسلمانان كه حدّ و حدود گذاشتهاند و مرزبندى كردهاند هم نباشيد؛ بلكه بگذاريد هركس هر كارى مىخواهد، بكند. مسئله عادى مىشود.
در يكى از سخنرانىهايى كه داشتم، جوانى آمد و پرسيد: شما چرا اين قدر روى حجاب و عفاف تأكيد مىكنيد؟ قضيه را باز و آزاد بگذاريد. در كشورهاى غربى وقتى يك زن بدحجاب رد مىشود، كسى نگاه نمىكند؛ زيرا اين مسئله عادى شده است. اگر در كشور ما هم اين مسئله عادى شود، ديگر كسى نگاه نمىكند. چادر و مانتو كه پوشيده مىشود، تحريك بيشترى ايجاد مىكند. در پاسخ اين جوان گفتم: من يك سؤال از شما مىكنم آيا اين كار قبح اين مسئله را هم از بين مىبرد؟ اگر در بازارى همه دروغ گفتند، درست است كه دروغ گفتن عادى مىشود؛ ولى آيا قبحش هم از بين مىرود؟
اگر در يك كلاس چهل نفر مردود شدند، كسى غصّه نمىخورد و مىگويد همه مثل هم هستيم؛ امّا آيا صفر، مثبت مىشود؟ آيا امروز غرب با باز گذاشتن مسائل جنسى، به موفّقيت رسيده است؟! حال اين مسئله در غرب عادى شده است، به سراغ شيوههاى بدتر در مسائل جنسى مىروند.
ضدّيت نظريه فرويد با قرآن كريم
الآن در برخى كشورهاى اروپايى، مراكزى هست به نام همخانه (ترجمه واژه انگليسى است). آقا مىرود آنجا مىنشيند و خانم هم مىآيد، مىنشيند. از شخصى پرسيدم: برخى ايرانيان كه آنجا هستند- حالا يا از نظام گريختهاند يا به هر دليل ديگر كه رفتهاند- آيا در آن مجالس هستند؟ گفت: كم نه! گفتم: شايد ازدواج باشد و خطبه بخوانند. گفت: نود درصدش ازدواج شرعى نيست، مراكزى باز كردهاند به نام همخانه. يك همخانه، يك سال است، گاهى پنج سال است و گاهى هم ده روز است.
آيا اين كار ديگر پايدارى و پايبندى به خانواده مىآورد؟ آيا اين نسل صالح مىآورد؟ استمرار در جامعه مىآورد؟ اين نظريّه فرويد، غرب را از هم پاشيده است. صداى خودشان هم درآمده است. اين نظريّه را قرآن در «سوره مباركه نساء»، آيه ٢٧ مطرح كرده است و مىفرمايد: «يُرِيدُالَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَواتِ؛[٦] آدمهاى شهوتران و شهوتپرست مىگويند: ميل جنسى را باز بگذاريد تا هر كه هر كارى مىخواهد،