ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٥ - عواقب شهوترانى

احاديث، كشنده است. حضرت على (ع) مى‌فرمايد: «الشَّهَوَاتُ سُمُومٌ قَاتِلات؛[١] شهوات سم‌هاى كشنده است.» بعضى سم‌ها بى‌هوش مى‌كند، بعضى بى‌حال مى‌كند، با بعضى سم‌ها مى‌شود مبارزه كرد. شهوت‌پرست فكرش و جانش واقعاً مريض است. اميرالمؤمنين (ع) فرمود: «قَرِينُ الشَّهْوَةِ مَرِيضُ النَّفْسِ مَعْلُولُ الْعَقْلِ.»[٢] شهوت‌پرست هم معلول فكرى، هم بيمار نفسى است. اين بيمارى خيلى خطرناك است و منشأ بسيارى از حوادث، جنگ‌ها و آدم‌كشى‌ها در طول تاريخ شده است. پيرمردى مانند برصيصاى عابد كه سال‌ها عبادت و بندگى خدا را كرده، آخرش بالاى دار رفته است.

نبرد ذى‌غار كه سرانجام به شكست منتهى شد، به خاطر يك قضيه جنسى رخ داد و عشقى كه شاه به دختر نعمان بن منذر ورزيد. وقتى برايش تعريف كردند كه دخترش چنين و چنان است، شاه هوسران براى رسيدن به اين دختر، پدرش را كشت، خاندانش را به زحمت و اسارت انداخت و آخر هم به او نرسيد و منجر به درگيرى با اعراب شد.

در اخبار و روزنامه‌ها هم كه نگاه مى‌كنى از اين سرى خبرها بسيار منعكس شده است؛ به طور مثال مى‌بينيم كه مردى همسر و سه فرزندش را به قتل رسانده و سر بريده است؛ زيرا نسبت به خانمى علاقه ورزيده و مى‌خواسته با او ازدواج كند و به او برسد. اينجاست كه انسان كور مى‌شود.