ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩ - لكّه سياه ناهنجارى

عقب‌ماندگى از كاروان تمدّن و پيشرفت (به سبك غربى) را بياموزند، از اين نكته غفلت مى‌ورزند كه تجربه‌ لغزان و ژله‌اى شدن مناسبات فرهنگى‌، مرتبه نخست از نتايج قهرى سير در مدرنتيه و ليبراليزه شدن‌ جميع قواعد سنّتى و درهم شكستن همه آنچه كه ممدوح و پسنديده جوامع مذهبى است، در مرتبه ديگر آن قرار دارد.

نگارنده ترديدى ندارد كه برخى به انكار اين دريافت مى‌پردازند.

سربرتافتن از قواعد ممدوح و رحمانى قبيله رحمت (انبيا و اوصياى الهى) و گردن نهادن بر نظام‌نامه قبيله لعنت (شيطان و اعوان و انصارش در حوزه‌هاى فرهنگى و تمدّنى)، دير يا زود همه اقوام را بر آستان عصيان و گناه به قربانگاه مى‌كشد.

طى قريب چهارصدسال گذشته از تاريخ غرب مدرن، حتّى يك جامعه كوچك را نمى‌توان سراغ گرفت كه در تجربه فرهنگى و تمدّنى غرب، مراحل پى‌درپى تجربه شده اروپا و آمريكا را به تجربه ننشسته باشد يا قادر به كنترل تبعات ضرورى (و نه عارضى) آن شده باشد.

گوييا، جملگى اين اقوام، با استقرار بر ريل تمدّن مدرن‌ در پى غرب، ايستگاه به ايستگاه، پيش مى‌روند؛ امّا از آنجا كه برخى اقوام خود را در ايستگاه پانزدهم و ايالات متّحده آمريكا را در ايستگاه بيست و يكم ملاحظه مى‌كنند، خود را مصون از مقتضيات و شرايط در حال تجربه ايستگاه بيست و يكم فرض مى‌كنند و به نكوهش آن، خود را دل‌خوش مى‌دارند. همه اقوامى كه بر ريل اين تمدّن سكولار سير مى‌كنند، سرانجام به ديدار و تجربه آب و هوا و خاك ايستگاه‌هاى فرارو نائل خواهند آمد.

از روى انصاف و تنها براى يك مرتبه به قواعد تعريف شده سازمان‌هاى جهانى براى كشورهاى طالب توسعه‌يافتگى يا همان اصطلاح‌Development نظر كنيد و بند به بند مفادّ آن را مرور كنيد تا مجال كشف موقعيت و شماره ايستگاه هر يك از اين اقوام را حاصل كنيد.

ابتذال، بحران، بن‌بست و انحطاط تمام عيار حوزه‌هاى فرهنگى و تمدّنى، روزى ناگزير و خودساخته بشر غربى است كه با پشت پا زدن به آسمان، سير در اين تاريخ بى‌خدا را آغاز كرد. سرنوشت همه اقوامى كه خود را در آيينه تاريخ غربى مى‌بينند و آينده خود را ذيل تاريخ غرب تعريف مى‌كنند، جز آنچه كه غرب بدان نائل آمده است، نخواهد بود.

يك بار ديگر پيام آقاى‌ نوئل هورنور، نويسنده مقاله «غررب و فساد جنسى» را مرور مى‌كنيم. او نوشته بود:

... در چنين شرايطى پيام خدا براى بازگشت به سلامتى و كسب قدرت اجتماعى، توبه است.

والسّلام‌

[١]. واژه فمينيسم و فمينيست براى اوّلين بار در «فرانسه» و «هلند» در سال ١٨٧٢ م. ظاهر شد، «بريتانيا» در ١٨٩٠ م. و «ايالات متّحده» در سال ١٩١٠ م. و «فرهنگ انگليسى آكسفورد» ليست ١٨٩٤ م. را به عنوان سال ظهور براى اوّلين بار از فمينيست و ١٨٩٥ م. براى فمينيسم استفاده كردند.

Oxford English Dictionery( ٢ nd ef. )CLaerndon press. ٩٨٩١

[٢]. سياحت غرب، شماره ٧، به نقل از مجلّه sweN doog ehT، ٢٠٠٠ م.

[٣]. همان، شماره ١٧، به نقل ازwww .looksmart .com .

[٤] ..Alfred Charles Kinsey .

[٥].Porne .

[٦].Wilhelm Riich .

[٧].Herbert Mareuse .

[٨]. ويكى پديا، دانش نامه آزاد، ذيل عنوان فيلم پورنوگرافى.

[٩]. قبيح و غيراخلاقى.

[١٠]. «موج‌هاى جنسى اوّلين ابداع صهيونى»،Semitar .