ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١١ - او، روح خدا، امام خوبى ها بود

كوچه كوچه مى‌رقصد، با تبسم خورشيد

در ترانه‌ها جارى، از ترنم خورشيد

مردم دو چشمانم، با تغزّل نامت‌

مثل زنبق و لاله، در تجسّم خورشيد

گفته‌اند مى‌آيى، در سپيده‌اى زيبا

تا زمين شود گويا، با تكلم خورشيد

گفته‌اند مى‌آيى، تشنگان كوثر را

پُر دوباره خواهد شد، ساغر از خم خورشيد

رو به سمت مشرق كن، تا حباب‌ها بينند

التهاب دريا را، در تلاطم خورشيد!

ما بدون تو، يعنى: سايه سايه تاريكى!

با تو، گلشنى روشن، از تبسّم خورشيد