ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٤ - اصحاب حضرت مهدى (ع) برادران پيامبر (ص)
معناى اين استدلال، اين است كه نزول آيه از سوى خداوند، امرى است قطعى، تحقّق يافته و خداوند به پيامبرش امر نموده است كه منتظر آن باشد .. اين، آيه مورد انتظار از غيب است. مختص به خداوند متعال؛
«فَقُلْإِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ.»
بنابراين، به خاتم انبيا، اوّلين شخصيت عالم وجود، عصاره خلقت و بعثت امر شده است كه مردم را به آيه غيب وعده دهد. آيهاى كه به دست فرزند موعودش (ع) تحقّق مىيابد. به آنها بگويد:
«إِنِّيمَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ.»
وجود عالم، از ابتدا تا انتها، در انتظار آمدن پيامبر خدا (ص) بود. او، خود نيز در انتظار آمدن مهدى موعودش (ع). اين است همان امام مهدى (عج) كه تمامى آنچه، دنيا آن را از دست داده، در وجود او پيداست. او همان كسى است كه تمام پيامبران (ع) از آدم تا خاتم، چشم به او دوختهاند.
ياران امام مهدى (ع)، برادران پيامبر (ص)
اين همان مقام بزرگ و منزلت عظيم است كه حديثى معتبر كه هيچ شكّى در سند آن نيست، برآن دلالت مىكند؛ رسول خدا (ص)، خاتمالانبيا، سيد رسولان، منتظر نواده خويش، مهدى موعود (عج) است و ديدار اصحاب او را آرزو مىكند. ايشان مىفرمايد:
چقدر دوست دارم برادران خود را ببينم.
يا اينكه مىفرمايند:
آه كه چقدر مشتاق ديدن برادران خود هستم.
اصحاب به ايشان عرض كردند: آيا ما برادران شما نيستيم. فرمودند:
«شما ياران من هستيد، برادرانم، كسانى هستند كه هنوز نيامدهاند.»
اصحاب عرض كردند كه: اى رسول خدا! چگونه آن دسته از امّت خود را كه هنوز نيامدهاند، مىشناسيد؟
حضرت فرمودند:
«اگر كسى در بين يك گلّه اسب، اسبى ممتاز و بىنظير داشته باشد، آيا مىتواند او را به راحتى بشناسد يا خير؟»
عرض كردند: بله، مىتواند.
سپس پيامبر (ص) فرمودند:
«برادران من نيز در روز قيامت نورى دارند كه آنها را از ديگران جدا مىكند، من پيش از آنها وارد حوض مىشوم؛ امّا آگاه باشيد كه عدّهاى هم هستند كه از كنار حوض من رانده مىشوند؛ همچنان كه شتر گمراه رانده مىشود. آنها را خطاب مىكنم: آيا شتاب نمىكنيد، گفته مىشود: «آنها بعد از تو تغيير كردند.» من مىگويم: «دور شويد، دور شويد.»[١]
ماه رمضان، ماه امام زمان (ع) است
اين، ماه رمضان است كه به سوى شما مىآيد، ماه خداوند متعال، ماه قرآن:
«شَهْرُرَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ؛[٢]
ماه رمضان [همان ماه] است كه در آن، قرآن فروفرستاده شده است، [كتابى] كه مردم را راهبر، [متضمّن] دلايل آشكار هدايت، [ميزان] تشخيص حق از باطل است.»
ماه امام زمان (ع) است كه ملائكه در شب قدر، بر او نازل مىشوند:
«إِنَّاأَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ[٣]؛
ما آن [قرآن] را در شب قدر نازل كرديم .. از شب قدر، چه آگاهت كرد. شب قدر از هزار ماه ارجمندتر است. در آن [شب] فرشتگان، با روح، به فرمان پروردگارشان، براى هر كارى [كه مقدر شده است] فرود مىآيند.»
«الملائكة» دلالت بر جنس ملك و ملكوت دارد و با آنها (ملائكه) «روح» نيز نازل مىشود. روحى كه در مقام و منزلت، با تمام ملائكه برابرى مىكند. آرى. آنها تمام امر را بر ولى امر نازل مىكنند.
در اين ماه، اوقات خود را به امور بيهوده، سپرى نكنيد؛ بلكه اوقات خود را فقط در ذكر خدا بگذرانيد؛ زيرا ماه، ماه خداست. همچنين وقت خود را با قرآن پر كنيد؛ چرا كه ماه، ماه قرآن است. قسمت سوم وقت خود را