ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٧ - اصحاب حضرت مهدى (ع) برادران پيامبر (ص)
عَلَى الْمَلائِكَةِ فَقالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْماءِ هؤُلاءِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ؛[١]
و چون پروردگار تو به فرشتگان گفت: من در زمين، جانشينى خواهم گماشت، [فرشتگان] گفتند: آيا كسى را در آن مىگمارى كه در آن فساد انگيزد و خونها بريزد؟ حال آنكه ما با ستايش تو، [تو را] تنزيه مىكنيم و به تقديست مىپردازيم؛ فرمود: من چيزى مىدانم كه شما نمىدانيد. [خدا] همه [معانى] نامها را به آدم آموخت، سپس آنها را برفرشتگان عرضه نمود و فرمود: اگر راست مىگوييد، از اسامى اينها به من خبر دهيد.»
سپس اين امر به صحيفههاى آدم (ع)، ادريس (ع)، نوح (ع)، پيراهن ابراهيم (ع)، عصاى موسى (ع)، انگشتر سليمان (ع)، كمال موسى (ع)، جلال و شكوه عيسى (ع) و صبر ايوب (ع) مىرسد و ادامه مىيابد تا به ميراث حضرت محمّد (ص) كه همان قرآن منزل است، مىرسد.
سلام بر تو اى حافظ اسرار پروردگار جهانيان، سلام بر تو يابن رسول الله، ما به تو ظلم كرديم؛ ما به شما اهل بيت (ع) ظلم كرديم؛ در حالىكه هرچه ما داريم، از شماست، به بركت وجود شما اهل بيت (ع)، خلايق روزى داده مىشوند و به بركت وجود شما زمين و آسمان ثبات دارند. ما شعار خدمت به شما را سر داديم؛ امّا بيشتر از آنكه در خدمت شما باشيم، كمر به خدمت ديگران بستيم؛ بلكه ما به شما بىاحترامى كرديم.
امّا كرم شما اهل بيت (ع)، حدّ و مرز ندارد؛ بابت گذشته ما، عفو خود را شامل حالمان كنيد؛ عنايت خود را شامل حالمان كنيد تا خدا ما را براى خدمت به شما، در باقيمانده عمر قبول فرمايد. ما اميدواريم كه چشم عنايتى به ما بيفكنيد، از آن نگاههايى كه دنيا را متحوّل مىكند؛ تو همان كسى هستى كه به وسيله او:
«وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها؛[٢]
و زمين به نور پروردگارش روشن گردد.»
پس چه مىشود اگر تاريكىهاى وجود ما را به روشنايى خود بزدايى؟ تو همان كسى هستى كه خداى عزّوجلّ دربارهاش فرموده است:
«اعْلَمُواأَنَّ اللَّهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها؛[٣]
بدانيد! همانا خداوند، زمين را پس از مرگش، زنده مىگرداند.»
پس با آنچه خداى متعال به تو ارزانى داشته، قلبهاى ما را زنده كن.
پروردگارا! بر خليفه و حجّت خود درود فرست، به اندازهاى كه در حيطه علم توست، درودى بىپايان، تا تداوم ملك تو ما را از اعوان، انصار، شيعيان و پيروان او قرار بده.
آخر دعوانا أن الحمدلله ربّ العالمين.
(\*) اين سخنرانى در تاريخ ١٤ شعبان ١٤٢٠ ق. ايراد شده است؛ متن عربى برگرفته از: الحقّ المبين فى معرفة المعصومان، على كورانى
[١]. محدث قمى، مفاتيح الجنان، دعاى ندبه.
[٢]. سوره بقره (٢)، آيه ٣٠.
[٣]. سوره بقره (٢)، آيه ٣- ١.
[٤]. سوره يونس (١٠)، آيه ٢٠.
[٥]. شيخ صدوق، كمالالدين و تمام النعمه، ج ٢، ص ٣٤٠؛ نيز تأويل الآيات، ج ١، ص ٣١.
[٦]. صفار، بصائر الدرجات، ص ١٠٤. در صحيح مسلم النيشابورى، ج ١، ص ١٥٠.
[٧]. سوره بقره (٢)، آيه ١٨٥.
[٨]. سوره قدر (٩٧)، آيات ٤- ١.
[٩]. المحاسن البرقى، ج ١، ص ١٧٣.
[١٠]. صفار، همان، ص ١٠٤؛ عباسبن معروف از طريق نجاشى. او از طريق حمادبن عيسى او از كسانى است كه حمادبن عيسس از ابى الجارود، به توثيق شيخ مفيد (ره) مورد وثوق است، او نيز از ابوبصير، نقل كردهاند.
[١١]. الامامه و التبصره، ص ١٣٠؛ نيز: شيخ طوسى، الغيبه، ص ٣٣٩. قرب الأسناد، ص ٣٦٩؛ كلينى، اصول كافى، ج ١، ص ٣٧٠؛ ج ٨، ص ٦٧.
[١٢]. محدّث قمى، همان، زيارت حضرت صاحبالأمر (ع).
[١٣]. سوره بقره (٢)، آيه ٣٠- ٣١.
[١٤]. سوره زمر (٣٩)، آيه ٦٩.
[١٥]. سوره حديد (٥٧)، آيه ١٧.