ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٣ - بر شاهراه خيانت
ساله بودند. پرسيدم قضيه چيست؟ زن حرفهايى گفت كه با همان ادبيات نمىشود تكرار كرد؛ ولى مضمونش اين بود كه آقاى محترم سر و گوشش مىجنبد و اسام اس پرانى مىكند و خلاصه، چشمش دنبال ديگران است. شوهر خانم از در دفاع از خودش درآمد كه بيخود مىگويد و اقلّاً ٥- ٦ ماه است كه هيچ اسام اسى در كار نيست؛ ولى باز هم خانم گير مىدهد. خانم دوباره حمله كرد كه نخير، بيخود مىگويد، همين ديشب هم داشت اسام اس مىزد تو اصلًا در زندگى به من علاقه نشان نمىدهى. مرد گفت: اشتباه مىكنى، بدبين شدهاى، بد دل شدهاى. من داشتم به خواهرزادهام اساماس مىزدم. زن گفت: خيال كردهاى من احمقم و .... خلاصه، از اين انكار و از آن اصرار. وسط دعوايشان زن ناگهان رو به من كرد و جملهاى گفت و من از همان جمله، وارد بحثشان شدم. گفت: آقاى دكتر، در بىبندوبارى اين مرد همين بس كه توى خيابان، خودش زنهاى مردم را به من نشان مىدهد و مثلًا مىگويد موى فلانى را ببين، سر و وضع فلانى را نگاه كن. درست است كه من همسر او باشم؛ ولى او چشمانش به زنهاى ديگر باشد؟ طبيعتاً انتظار داشت من هم از او پشتيبانى كنم و رو كنم به آقا و بگويم: اى مرد ...! اين چه كارى است كه مىكنى؟ تو مگر خودت خواهر و مادر ندارى؟! و ... امّا واكنش من هردوى آنها را بهت زده كرد. خيلى راحت و با اطمينان گفتم: خانم اينكه شما مىگوييد كه ايراد نيست؛ خيلى هم خوب است. چرا بهانه مىگيريد؟ خانم و آقا مكثى كردند. احتمالًا فكر كردند، اشتباه شنيدهاند. بعد از چند لحظه خانم دوباره به حرف آمد و گفت: يعنى اينكه اين مرد چشمش مدام دنبال دخترها و زنهاى مردم است و اين قدر پرروست كه براى من هم تعريف مىكند، بد نيست؟ من باز هم با لحنى محكم و با اعتماد به نفس گفتم: خب، چه اشكالى دارد كه اين قدر با شما راحت است كه برايتان اين چيزها را هم تعريف مىكند؟ واقعاً چه اشكالى دارد؟
زن ديگر نمىدانست چه بگويد. مرد هم كه خودش در اين مدّت كلّى بد و بيراه از زنش شنيده بود، شايد ته دلش داشت مىگفت: بابا اين ديگر عجب دكتر باحالى است! اينجا بود كه احساس كردم زن و شوهر به جايى كه مىخواستم رسيدهاند و حالا وقت گفتن حرف آخر است. گفتم: شما در خانهتان ماهواره داريد؟ گفتند: بله. گفتم: فقط اخبار و كارتون و فيلم ورزشى تماشا مىكنيد؟ گفتند: نه آقاى دكتر؛ فيلم و موزيك و برخى برنامهها و ... گفتم: لابد با هم مىنشينيد و تماشا مىكنيد. گفتند: بله. رو كردم به خانم و گفتم: خب، زنهايى كه در آن فيلمها و برنامههاى ماهواره هستند، از نظر شما سر و وضع و لباسشان ناجورتر است يا زنهاى توى خيابان؟
جواب معلوم بود. ادامه دادم: خب، چرا آنجا به شوهرتان ايراد نمىگيريد كه با دقّت به آن زنها نگاه مىكند؟ آنها كه سر و وضعشان بدتر است. چرا آنجا نگاه كردن ايرادى ندارد و توى خيابان دارد؟ هردو سكوت كردند. بعد از چند لحظه خانم زير لب گفت: آقاى دكتر، خب، آنها فيلم و عكس هستند و .... حرفش را قطع كردم و گفتم: اصل ماجرا فرقى نمىكند. اگر همسر شما فيلم و عكس همان خانمهايى را كه در خيابان هستند، تماشا كند، شما مشكلى نداريد؟ جوابى نداشت. شوهر هم سكوت كرده بود .... واقعيت اين است كه در بسيارى از برخوردها و موضعگيرىهاى ما، همين تناقضها وجود دارد و ما متوجّه آنها نيستيم. متوجّه نيستيم كه خيلى از رفتارها، با خيلى رفتارهاى ديگر رابطه علّت و معلولى دارد ولى ما با علّت، مشكل نداريم و يقه معلول را مىچسبيم.
قضيه ماهواره هم همين است. وقتى زن و شوهرى پذيرفتند در خانهشان ماهواره باشد و همه برنامهها را بدون كنترل و مديريت لازم تماشا كنند، تبعاتش را هم بايد بپذيرند؛ بىمهرىها، سردىها، بىميلىها، دعواها. به هرحال وقتى پايه خانواده سست شد، زمينه قهر و نزاع و طلاق فراهم مىشود. تازه، اينجا بحث بچّهها را پيش نمىكشيم. فرض را مىگذاريم كه بچَهها وجود ندارند يا نمىبينند؛ فقط به همان تأثير تماشاى اين برنامهها بر روابط همسران فكر كنيم. البتّه مشكلات اينچنينى، فقط به خاطر بدحجابى و نوع پوشش تصاوير ماهوارهاى پديد نمىآيد. خودتان قضاوت كنيد، وقتى خانوادهها روزهاى متمادى سريالهايى را دنبال مىكنند كه هدفى جز عادى جلوه دادن روابط نامشروع و غيرمجاز ندارند، فيلمهايى كه زن و شوهرها را تشويق به خيانت به يكديگر مىكنند و اسم تمام اينها را آزادى فردى مىگذارند، چه بر سر خانوادههاى ما خواهد آمد. ما معتقد نيستيم كه تماشا نكردن فيلمهاى مبتذل يا تحريككننده ماهوارهاى و تبليغات وسوسهانگيز آن، درمان قطعى مشكلات زناشويى و خانوادگى است؛ ولى به جرئت مىتوان گفت، زمينه اصلاح و تقويت روابط زناشويى با كنارگذاشتن فيلمها و بلوتوثها و اسام اسهاى محرّك فراهم مىشود.
موردى كه شرح دادم يك مثال كوچك بود براى طرح اين مسئله بزرگ؛ موردى كه بايد جدّى گرفت و درباره آن بسيار كنكاش و مطالعه كرد. واقعاً برنامههاى ماهواره (تأكيد مىكنم، برنامههاى ظاهراً استاندارد و نه فيلمهاى پورنو كه تأثيرات منفىشان مورد پذيرش همگان است) چه تأثيرى بر تصوير ذهنى مردان و زنان از يك مرد و زن ايدهآل گذاشتهاند و در نهايت چه تأثيرى بر روابط زناشويى آنها مىگذارند؟