ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٦ - اصحاب حضرت مهدى (ع) برادران پيامبر (ص)
كه سبب اشتياق پيامبر (ص) به ديدار آنان شده است؟
آنها عصاره عالم خلقت، ثمر، درخت نبوّت و امامتند، كسانى كه امام (ع) در غيبت خود، آنها را تربيت كرده است؛ كسانى كه با صبر خود، امتحانات الهى را پشت سرگذاشتهاند؛ به مقام برادرى پيامبر (ص) نائل شدهاند، كه مقامى بس عظيم است و بعد از مقام معصومان (ع) قرار دارد؛ اگرچه اين مقام آنها به درجه مقام اخوّت اميرمؤمنان، حضرت على (ع) يا پيامبر اكرم (ص) نمىرسد. آنها كسانىاند كه با صبر خود، وقف خود براى خدا، رسول او و حجّت او، به اين مقام بلند دست يافتهاند.
عصر غيبت، عصر آزمايش
اينگونه است كه عصر غيبت، عصر امتحان و آزمايش است؛ عصرى است كه در آن، گوهرهاى پنهان با انواع امتحانات الهى آشكار مىشوند.
عبدالرّحمان بن سبابه از امام صادق (ع) نقل كرد، كه ايشان فرمودند:
«چگونه خواهد بود، حالتان وقتى كه بى امام هادى و راهنما شويد؟ بعضى از بعضى ديگر تبرّى مىجويند. در آن زمان است كه از يكديگر جدا شده، پالايش و غربال مىشويد. در آن هنگام «تميزون» متمايز مىشويد.»
ذ اين، مرحله نخست است كه اشاره دارد به مرحله جدا شدن خبيث از طيب.
ذ مرحله دوم، «تمحّصون» (پالايش مىشويد)؛ مانند پالايش سنگ معدن، مثل طلايى كه ذوب مىكنند. سپس به آن موادّى مىافزايند تا ناخالصىهايش جدا شود.
ذ مرحله سوم، «تغربلون» (غربال مىشويد)؛ مانند غربال كردن گندم، براى جداكردن گندمهاى تلخ و ضعيف كه از غربال به پايين مىافتند.
در روايتى از شيخ طوسى است كه وقتى امام به اينجا رسيدند، آن را سه بار مطرح كردند؛
«لايكون فرجنا حتى تغربلوا ثمّ تغربلوا ثمّ تغربلوا، حتى يذهب الله تعالى الكدر ويبقى الصّفوّ؛
فرج ما نخواهد رسيد، مگر آنكه غربال شويد. سپس غربال شويد. سپس غربال شويد؛ تا جايىكه خداوند متعال، آلودگان را از پاكان جدا نمايد.»
يعنى اين غربال مؤمنان در نزديكى زمان ظهور، سه بار اتّفاق خواهد افتاد.[١]
و مرحله غربال، سختترين اين مراحل است.
اين همان راه و مسيرى است كه رسول خدا (ص) در امّت خود انتظار آن را دارد ... اين همان تكامل است كه خداى متعال با قوانين و سنّتهاى خود در آزمايش امّتها، انبيا و امامان (ع) قرار داده تا درخت بشريت در سايه دولت عدل الهى به ثمر بنشيند. اين از اسرار غيبت است كه خداى متعال براى خاتم امامان، از عترت پيامبر (ص) تقدير نموده است.
اين همان [امام] غايبى است كه خداوند، او را مظهر غيب و شهادت خود قرار داده است. او در غيبت خود، مظهر غيب الغيوب است؛ وقتى كه ظهور نمايد، خداوند او را مظهر شهادت (احقاق كننده هر حقّى و باطل كننده هر باطلى) قرار مىدهد. اين چه قدرتى است كه خداوند به او عطا مىكند، به وسيله او هر حقّى را احقاق مىكند و هر باطلى را باطل مىنمايد.
سلام خدا بر تو اى نهايت آرزوها؛
«المنتهى إليه مواريث الأنبياء، و لديه موجود آثار الأصفياء، المؤتمن على السّرّ، والولى للأمر؛[٢]
[كسى كه] تمام مواريث پيامبران به او رسيده و آثار برگزيدگان نزد او مىباشد؛ امين بر اسرار (الهى) و ولى امر (پروردگار).»
فرازى از ميراثهاى انبيا را بخوانيد تا خبرش را دريابيد. در آن باره خداوند مىفرمايد:
«وَإِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قالُوا أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قالَ إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ