درآمد ٢٢٥ تن از ثروتمندترين افراد جهان برابر با درآمد ٢/ ٧ تن از فقيرترين افراد كره زمين است. يعنى اين ٢٢٥ تن درآمدى برابر با ٤٠ درصد نوع بشر بر روى كره زمين دارند.

ارتشاء و تبانى كه در كشورهاى ثروتمند بيش از ساير نقاط جهان رواج دارد، دمكراسى را در اين كشورها به خطر انداخته است. از اين راه قوانين و مصوّبات دولتى به راحتى خريد و فروش مى‌شود.

اين خطر نوع بشر را تهديد مى‌كند كه جرايم سازماندهى شده از اين پس به جاى خريد و فروش موادّ مخدّر، به سمت خريد و فروش قوانين و مصوّبات دولتى تغيير جهت دهد.

در كشورهاى در حال توسعه، نيز اقليّتى كوچك ارتشاء را به عالم سياست هم كشانده‌اند. بخش وسيعى از اين ارتشاء در كشورهاى ثروتمند انجام مى‌شود. در اين كشورها، همه قوانين و مصوّبات دولتى به نحوى گسترده با پول خريد و فروش مى‌شوند. از اين راه، افزون بر ٥٢٠ ميليارد دلار در اقتصاد سياه جهان به گردش در مى‌آيد.

بعد از رشوه خوارى، تجارت موادّ مخدّر با درآمدى حدود ٣٢٠ ميليارد دلار، دومين منبع توليد درآمد در حلقه جرايم سازمان يافته در جهان است.

در قياس با دو مقوله فوق، قاچاق انسان صنعتى در مقياسى كوچكتر است.

مجموع درآمد اين قاچاق سالانه در جهان به ٤٤ ميليارد دلار بالغ مى‌شود.

بر اساس آمارهاى سازمان ملل، امروزه قريب به ٢٧ ميليون انسان در جهان به برده‌دارى گرفته مى‌شوند كه آمارى به مراتب تكان دهنده‌تر از اوج تاريخ برده‌دارى در قارّه آفريقاست. امروز بيشتر جمعيّت برده‌ها را زنان آسيايى تشكيل مى‌دهند.

براساس گزارش فوق، شمار قربانيان خشونت عليه زنان، بسيار بيشتر از زنان قربانى در جنگ است. امروز از هر پنج زن در جهان، يك نفر قربانى تجاوز مى‌شود. سازمان ملل در اين گزارش به مسئولان آموزشى كشورهاى جهان توصيه مى‌كند كه در مدارس دخترانه به دختران، شيوه‌هاى دفاع شخصى آموزش بدهند.

بيمارى ايدز هم از مهم‌ترين معضلات جهانى است. ارزيابى‌هاى جهانى نشان مى‌دهد كه ١٣ تا ١٥ ميليون كودك در جهان به دليل داشتن والدين مبتلا به ايدز، يتيم شده‌اند. اين كودكان تهديدى ديگر براى آينده جهان هستند؛ زيرا در خطر پيوستن به شبكه‌هاى تبهكارى قرار دارند؛ در حالى كه هيچ اقدامى براى پيش‌گيرى يا مقابله با اين خطر به عمل نيامده است.

در چنين جهانى، آنچه با عنوان هنر به وجود مى‌آيد، نتيجه تلاش گروهى از فن سالارانى است كه تنها به فريفتن مخاطب مى‌انديشند؛ زيرا اگر هنر به جانب بيدارسازى مخاطبان خود حركت كند و ايشان را به جانب چشمه‌هاى جوشان يقين سوق دهد، خواهد توانست فلك را سقف بشكافد و طرحى نو دراندازد. در چنين جهانى كه زياده طلبى گروهى اندك، آن را بيش از هر زمان ديگرى آشفته خواسته است، هرگز فضيلت نمى‌تواند شأنى و جايگاهى داشته باشد.

حكايت حال جهان خواران بى‌فضيلتِ امروز را جبران خليل جبران به زيبايى هر چه تمام‌تر در كتاب «حمام روح»[١] در بيانى نمادين اين گونه به تصوير مى‌كشد:

در سفرى كه به دور دنيا داشتم، در جزيره‌اى لم يزرع به موجود هولناكى برخوردم كه سرى همچون سر انسان‌