زنان در آن زمان، بى حجاب و برهنه و خودنما خواهند شد.[٢] آنان در فتنه‌ها داخل، به شهوت‌ها علاقه‌مند و با سرعت به سوى لذّت‌ها روى مى‌آورند.[٣] خواهى ديد كه زنان با زنان ازدواج مى‌كنند.[٤] درآمد زنان از راه خودفروشى و بزهكارى تأمين مى‌گردد.[٥] آنان حرام‌هاى الهى را حلال مى‌شمارند و بدين سان در جهنّم وارد و در آن جاودان مى‌گردند.[٦]

بى‌غيرتى خانوادگى‌

مردان و زنان آخرالزّمانى، دچار نوعى «قحط غيرت» مى‌شوند تا جايى كه در دفاع از كيان عفّت و نجابت خانواده‌هاى خود دچار نوعى بى‌حسّى و بى‌ميلى مى‌گردند و گاه به عمد، ناموس خويش را در معرض ديد نامحرمان قرار مى‌دهند و حتّى به بى‌عفّتى‌ها و خودفروشى ايشان رضايت مى‌دهند:

«مرد از همسرش انحرافات جنسى را مى‌بيند و اعتراضى نمى‌كند. از آنچه از طريق خودفروشى به دست مى‌آورد، مى‌گيرد و مى‌خورد. اگر انحراف سراسر وجودش را فرا گيرد، اعتراض نمى‌كند، به آنچه انجام مى‌شود و در حقّش گفته مى‌شود، گوش نمى‌دهد. پس چنين فردى ديوث است (كه بيگانگان را بر همسر خود وارد مى‌كند).»[٧]

زن‌پرستى‌

يكى از آفات و ناهنجارى‌هاى خانوادگى در آخرالزّمان، زن‌سالارى تا سر حدّ زن‌پرستى و قبله قرار دادن زنان است:

« (در آخرالزّمان) تمام همّت مرد، شكم او و قبله‌اش، همسر او و دينش، درهم و دينار او خواهد بود.[٨] مرد از همسرش اطاعت مى‌كند، ولى پدر و مادرش را نافرمانى مى‌كند.[٩] در آخرالزّمان زن را ببينى كه با خشونت با همسرش رفتار مى‌كند، آنچه را كه او نمى‌خواهد، انجام مى‌دهد، اموال شوهرش را به ضرر وى خرج مى‌كند.»[١٠]

مانع تراشى در تربيت دينى فرزندان‌

از ديگر ناهنجارى‌هاى خانوادگى در آخرالزّمان، كم توجّهى والدين به تربيت دينى فرزندان و مانع‌تراشى براى علم آموزى دينى و گرايش‌هاى الهى آنان است:

«واى بر فرزندان آخرالزّمان از روش پدرانشان! نه از پدران مشركشان، بلكه از پدران مسلمانشان كه چيزى از فرايض دينى را به آنها ياد نمى‌دهند و اگر فرزندشان نيز از پى فراگيرى معارف دينى بروند، منعشان مى‌كنند و تنها از اين خشنودند كه آنها درآمد آسانى از مال دنيا داشته باشند، هر چند ناچيز باشد. من از اين پدران بيزارم و آنان نيز از من بيزارند.»[١١]

آشناگريزى و همسايه آزارى‌

از آسيب‌هاى خانوادگى دوره آخرالزّمان، قطع رحم، آشناگريزى و همسايه‌آزارى به شيوه‌هاى گوناگون است:

«هنگامى كه پيوند خويشاوندى قطع شود و براى اطعام و مهمانى دادن بر يكديگر منّت گذارند ....[١٢] همسايه به همسايه‌اش آزار و اذيت مى‌كند و كسى جلوگيرى نمى‌كند.[١٣] و همسايه را مى‌بينى كه همسايه‌اش را از ترس زبانش اكرام و احترام مى‌كند.»[١٤]

حرام‌خورى و آلودگى‌هاى اقتصادى‌

در آخرالزّمان بحران اقتصادى حرام به حدّ اعلاى خود مى‌رسد، خانواده‌ها تقواى اقتصادى را از دست داده و در منجلاب آلودگى‌هاى اقتصادى همچون ربا، كم فروشى، رشوه‌خوارى و گران‌فروشى غوطه‌ور مى‌گردند:

«هنگامى كه ببينى اگر مردى يك روز گناه بزرگى همچون فحشا، كم فروشى، كلاه‌بردارى و شرب خمر انجام نداده باشد، بسيار غمگين و اندوهگين مى‌شود كه گويى آن روز عمرش تباه شده است‌[١٥] و مى‌بينى كه زندگى مردم از كم‌فروشى و تقلّب تأمين مى‌شود.[١٦] در آن زمان ربا شايع مى‌شود، كارها با رشوه انجام مى‌يابد، مقام و ارزش دين تنزّل مى‌نمايد و دنيا در نظر آنها ارزش پيدا مى‌كند.»[١٧]

پى‌نوشت‌ها:

منبع: خانواده و تربيت مهدوى، ص ٣٩ الى ٤٥، آقاتهرانى و حيدرى كاشانى.

[١]. اصول كافى، ج ٨، ص ٤١.

[٢]. همان.

[٣]. بحار الانوار، ج ٥٢، ص ٢٥٩، باب ٢٥.

[٤]. إلزام الناصب، ص ١٨٢؛ منتخب الأثر، ص ٤٣٣ ..

[٥]. الملاحم و الفتن، ص ٣٨.

[٦]. اصول كافى، ج ٨، ص ٤٢.

[٧]. من لايحضره الفقيه، ج ٣، ص ٣٩٠، ح ٤٣٧٤.

[٨]. همان.

[٩]. وسائل الشّيعه، ج ١٦، ص ٢٧٥، ح ٢١٥٥٤.

[١٠]. همان.

[١١]. همان.

[١٢]. إلزام الناصب، ص ١٩٥.

[١٣]. بشارة الاسلام، ص ١٣٢.

[١٤]. إلزام الناصب، ص ١٨١، يزدى حائرى.

[١٥]. اصول كافى، ج ٨، ص ٣٨.

[١٦]. جامع الأخبار، ص ١٠٦، فصل ٦٢.

[١٧]. بحار الانوار، ج ٥٢، ص ٢٦٣.

[١٨]. وسائل الشّيعه، ج ١٦، ص ٢٧٥.

[١٩]. اصول كافى، ج ٨، ص ٤٠.

[٢٠]. وسائل الشّيعه، ج ١٦، ص ٢٧٩.

[٢١]. اصول كافى، ج ٨، ص ٤٠.

[٢٢]. وسائل الشّيعه، ج ١٥، ص ٣٤٨.