ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و بيست و دو
٢ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
سهم امام چقدر است؟
٤ ص
(٤)
از ميان خبرها
٨ ص
(٥)
اوّلين تأثير خيزش هاى مردم مسلمان در آمريكا
٨ ص
(٦)
علماى ارشد عربستان تظاهرات حرام است
٨ ص
(٧)
مبارك به صهيونيست ها پناه برد
٨ ص
(٨)
عوامل اسرائيلى براى نجات قذافى وارد ليبى شدند
٨ ص
(٩)
از هرى پاتر تا تأسيس آكادمى سحر و جادو
٩ ص
(١٠)
سرو مشروبات الكلى رايگان هديه ويژه تورهاى نوروزى
٩ ص
(١١)
فعّاليت 10 جريان كلان ضدّ دينى در كشور
٩ ص
(١٢)
انتشار مؤلّفه هاى اسلام هراسى در انگليس
٩ ص
(١٣)
گزارش تصويرى
١٠ ص
(١٤)
صداى پاى بهار
١٢ ص
(١٥)
محبّت به امام
١٥ ص
(١٦)
بيزارى جستن از دشمنان امام
١٥ ص
(١٧)
مهمان ماه
١٦ ص
(١٨)
باز جمعه اى گذشت
١٧ ص
(١٩)
ظهور
١٧ ص
(٢٠)
آمدنِ تو
١٧ ص
(٢١)
سال تحويل
١٧ ص
(٢٢)
روز نخستين
١٨ ص
(٢٣)
سيره امام مهدى (ع) در سخن حضرت على بن الحسين (ع)
١٩ ص
(٢٤)
مهدويّت مظلوم
٢٠ ص
(٢٥)
تبليغات غرب، عليه مهدويّت
٢٠ ص
(٢٦)
جوانان و مهدويّت
٢١ ص
(٢٧)
يك استدلال منطقى
٢٣ ص
(٢٨)
سوره اى براى مردم آخرالزّمان
٢٥ ص
(٢٩)
خضر نبى در خدمت امام زمان (ع)
٢٦ ص
(٣٠)
سرآغاز
٢٦ ص
(٣١)
خضر (ع) و موسى (ع)
٢٦ ص
(٣٢)
خضر (ع)، در خدمت ائمه اطهار (ع)
٢٩ ص
(٣٣)
خضر و امام زمان (ع)
٢٩ ص
(٣٤)
آخرالزّمان، عصر نبود تعادل
٣٠ ص
(٣٥)
آخرالزّمان، از زبان پيامبر (ص)
٣٣ ص
(٣٦)
روزگارى كه دينتان پول، قبله گاهتان زنان و كاسبانتان رباخوار مى شوند
٣٣ ص
(٣٧)
شخصيّت هاى بزرگ، حيله گر خوانده مى شوند
٣٣ ص
(٣٨)
اگر در جمع آنها باشى به تو دروغ گويند
٣٣ ص
(٣٩)
شكم هاشان خدايان آنها و زنانشان قبله گاهشان و پولشان دينشان
٣٣ ص
(٤٠)
آن چنان به قوانين اسلامى بى اعتنا شوند كه
٣٤ ص
(٤١)
هنگامى كه معيشت جز با گناه تأمين نگردد
٣٤ ص
(٤٢)
هنگامى كه معيشت جز با گناه تأمين نگردد
٣٤ ص
(٤٣)
در آخرالزّمان فريب كارانى بيايند كه حديث هايى
٣٥ ص
(٤٤)
نو و روايت هايى جديد از دين بر شما بخوانند
٣٥ ص
(٤٥)
بر شما باد كه همچون باديه نشينان و زنان ديندارى كنيد
٣٥ ص
(٤٦)
آسيب هاى خانوادگى در آخرالزّمان
٣٦ ص
(٤٧)
نابه سامانى عاطفى در روابط خانوادگى
٣٦ ص
(٤٨)
شهوت گرايى و لذّت جويى
٣٦ ص
(٤٩)
بى غيرتى خانوادگى
٣٧ ص
(٥٠)
زن پرستى
٣٧ ص
(٥١)
مانع تراشى در تربيت دينى فرزندان
٣٧ ص
(٥٢)
آشناگريزى و همسايه آزارى
٣٧ ص
(٥٣)
حرام خورى و آلودگى هاى اقتصادى
٣٧ ص
(٥٤)
زنان در آخرالزّمان
٣٨ ص
(٥٥)
وضعيّت اقتصادى زنان درآخرالزّمان
٣٩ ص
(٥٦)
وضعيّت اجتماعى زنان در آخرالزّمان
٣٩ ص
(٥٧)
پدران نان آور!
٤٠ ص
(٥٨)
حلال ترين حرام خدا
٤٢ ص
(٥٩)
دنياى قشنگ نو
٤٦ ص
(٦٠)
اسلام و بحران عصر ما
٥٠ ص
(٦١)
اشاره
٥١ ص
(٦٢)
تحريف تاريخ اسلام و تمدّن مسلمانان
٥١ ص
(٦٣)
تحريف مفاهيم و ارزش هاى اسلامى
٥١ ص
(٦٤)
تلاش براى حذف يا تخريب علماى اسلام
٥١ ص
(٦٥)
مبارزه با زبان عربى و قطع رابطه مسلمانان با اسلام
٥٢ ص
(٦٦)
برنامه ريزى نفوذ از كودكستان تا دانشگاه
٥٢ ص
(٦٧)
دخترفداكار
٥٤ ص
(٦٨)
لقمه حلال و حرام
٥٥ ص
(٦٩)
جهان بى هنر
٥٦ ص
(٧٠)
نگاهى به مصرف گرايى لجام گسيخته در جهان امروز
٥٦ ص
(٧١)
يك واقعه شگفت!
٦١ ص
(٧٢)
جاهليّت مدرن در رويارويى با امام زمان (ع)
٦٢ ص
(٧٣)
انگليس، داراى باالترين آمار سقط جنين
٦٢ ص
(٧٤)
آدم خوارى
٦٣ ص
(٧٥)
رواج آرايش هاى افراطگونه در جامعه ايران
٦٣ ص
(٧٦)
استفاده مردان از لوازم آرايشى ؟
٦٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٣ - شكم هاشان خدايان آنها و زنانشان قبله گاهشان و پولشان دينشان

آخرالزّمان، از زبان پيامبر (ص)

روزگارى كه دينتان: پول، قبله‌گاهتان: زنان و كاسبانتان: رباخوار مى‌شوند.

غربت چيست؟ پيامبر (ص) فرمود: «اسلام غريب ظهور كرد و در آخرالزّمان نيز غريب خواهد شد. چه بسيارند مسلمانان كه از اسلام جز پوسته‌اى وارونه بر خويش ندارند.»

از على (ع) پرسيده شد: آن زمان چه زمانى است؟ پاسخ گفته شد: «زمانى است كه پست‌فطرتان همه جا را پر مى‌كنند؛ بزرگواران كمياب مى‌شوند؛ روزگارى است كه پادشاهان چون درّندگان، تهيدستان، طعمه آنانند؛ راستى غارت مى‌شود و دروغ، فراوان مى‌گردد. مردمانشان با زبان، تظاهر به دوستى دارند؛ امّا در دل، دشمن هستند. گناه همه جا را فرا مى‌گيرد و علنى به گناه افتخار مى‌كنند و اسلام را چون پوستينى واژگونه مى‌پوشند.»[١]

احاديث بى‌شمارى از پيامبر اكرم (ص) در جلد ٢٢ «بحارالانوار»، صفحه ٤٥٣ و «كنزالاعمال» درباره روزگار غربت اسلام در آخرالزّمان از شيعه و اهل‌سنّت نقل شده كه در اينجا به برخى از آنها اشاره مى‌كنيم:

شخصيّت‌هاى بزرگ، حيله‌گر خوانده مى‌شوند.

«روزگارى خواهد آمد كه دين خدا تكّه تكّه خواهد شد. سنّت من در نزد آنان بدعت و بدعت در نزد آنان سنّت باشد، شخصيّت‌هاى بزرگ در نزد آنها حيله‌گر خوانده مى‌شوند و اشخاص حيله‌گر در نزد مردم، با شخصيّت و وزين خوانده شوند.

مؤمن در نزد آنان حقير و بى‌مقدار مى‌شود و فاسق به پيش آنها محترم و ارجمند باشد، كودكانشان پليد و گستاخ و بى‌ادب و زنانشان بى‌باك و بى‌شرم و بى‌حيا شوند، پناه بردن به آنها خوارى و اعتماد به آنان ذلّت و درخواست چيزى از آنها نمودن، جامه درويشى به تن كردن و مايه بيچارگى و ننگ است.

در آن هنگام خداوند، آنان را از باران به هنگام، محروم سازد و در وقت نامناسب، بر آنها ببارد.»

اگر در جمع آنها باشى به تو دروغ گويند.

«زمانى بر مردم بيايد كه چهره‌هايشان، چهره‌هاى آدميان ولى دل‌هايشان، دل‌هاى شياطين باشد، به‌سان گرگان درّنده، خونريز باشند. از منكرات اجتناب نكنند، پيوسته به كارهاى ناپسند خويش ادامه دهند، اگر در جمع آنها باشى به تو دروغ‌گويند و اگر خبرى برايشان بازگويى تو را دروغ‌گويى شناسند و چون از آنها غايب باشى، غيبتت كنند. افراد بد، بر آنان مسلّط شود كه آنان را به انواع عذاب معذّب دارند، نيكانشان دعا كنند ولى اجابت نشود.»

شكم‌هاشان خدايان آنها و زنانشان قبله‌گاهشان و پولشان دينشان‌

در جايى ديگر رسول خدا (ص) فرمود: «زمانى بر مردم بيايد كه شكم‌هاشان، خدايان آنها شود و زنانشان، قبله‌گاهشان و پولشان، دينشان شود و كالاهاى دنيوى را مايه شرف، اعتبار و ارزش خويش دانند.

از ايمان جز نامى و از اسلام جز آثارى و از قرآن جز درس نماند. ساختمان‌هاى مسجدهايشان آباد باشد؛ ولى دل‌هايشان از جهت هدايت خدا خراب شود.

در آن روزگار است كه خداوند، آنها را به چهار بلا مبتلا سازد. نخست: تجاوز به ناموسشان؛ دوم: هتك حرمت از ناحيه زورمندان و ثروتمندانشان؛ سوم: خشكسالى؛ چهارم: ظلم و ستم از جانب زمامداران و قاضيان.

اصحاب از سخنان آن حضرت سخت به شگفت آمدند