زمانى كه در «دانشگاه وينى پگ» به طور پاره وقت، انگليسى تدريس مى‌كردم، با سياست‌هاى گروه نخبه پنهان كار، بيشتر آشنا شدم. در آن مقطع، من در حال تحقيق در موضع عشق بين زن و مرد در آثار دى. اچ لارنس، چخوف و هنرى جيمز بودم.

يك مشت از فمنيست‌هاى مبارزطلب، با دفاع من از زنانگى سنّتى مخالفت كردند. آنها نامه‌اى مملو از تهمت به من نوشتند و درآن اتّهام‌هايى را نثار من كردند. كنستانس روك، رئيس دانشگاه، بدون هيچ تحقيقى ادّعاهاى آنها را پذيرفت. دانشگاه به شكايت من نسبت به تبعيض صورت گرفته، اعتنايى نكرد. «كميسيون حقوق بشر مينى توبا»، كه يك دژ فمنيستى ديگر است، نيز شكايت مرا بدون هيچ تحقيقى رد كرد.

سردبير «وينى پگ سان»، لين كوك رن، من را در قامت مردى پنجاه ساله تصوير كرد كه با اغواى دانشجويان دختر هجده ساله خود، با پرسيدن سؤالاتى درباره زندگى جنسى آنها، لذّت مى‌برد.

سال گذشته وقتى اين خبر از لين كوك در صفحه اوّل روزنامه وينى پگ نقش بست كه روش استمناى زنان را سر كلاس به دختران چهارده ساله دبيرستانى آموزش مى‌داده است، مشت اين فمنيست همجنس‌گرا باز شد. اين دخترها، براى يك درس تابستانى با عنوان «زن در هنرهاى گوناگون»، ثبت نام كرده بودند؛ امّا به جاى آن، «مقدّمه‌اى بر آشنايى با همجنس‌گرايى زنانه» را به آنها آموخته بودند. روك از اين رفتار خود ابراز ندامت نكرد و فقط گفت، مى‌پذيرد كه اين سن براى آموزش ابزارهاى جايگزين مردان به دخترها خيلى زود است.

در يك روال عادّى، روك بايد به خاطر اين قانون‌شكنى، شغلش را از دست مى‌داد، امّا هيچ اخطارى از طرف وزارت آموزش و ساير مدافعان طرز فكر او در جامعه صادر نشد. روك، تقصيرى ندارد چون دستورهاى خود را به طور مستقيم از بالا دريافت مى‌كند.

اين موضوع زمانى روشن شد كه جيم كار، مدير اجرايى «شوراى تجارى مانيتوبا» را ديدم. من فكر مى‌كردم كه كارآفرينان پيشتاز استان، نگران هستند كه فمنيست‌ها، نفرت از مردان و تبعيض را به نفع زنان، اقلّيت‌ها و همجنس‌گرايان آموزش دهند، امّا او اين طرز فكر من را رد كرد. يكى از كارهاى قبلى او بيوگرافى نويسى براى داف رابين بوده است. رابين كه يكى از رؤساى پيشين مانيتوبا بود، عضو شوراى روابط خارجى (گروه نخبه بدنه هماهنگ كننده ايالات متّحده) است. هارتلى ريچاردسون كه رهبر ديرينه جامعه كسب و كار مانيتوبا بوده است، يكى از اعضاى «كميسيون سه جانبه» است. منافع راكفلر، اين بدنه‌ها را براى ترويج دولت جهانى نخبگان تشكيل مى‌دهد و استفن هارپر، نخست وزير كانادا و گرى دور، رئيس مانيتوبا، هركدام به نوبت، دور رقص خود را انجام مى‌دهند. در نتيجه، طرّاحان گروه نخبه و اعوان و انصار آنها (در دولت، سيستم آموزشى و رسانه‌ها) فعّالانه در حال ترويج همجنس‌گرايى به منظور بى‌ثبات و خنثى كردن ما هستند. هدف غايى آنها ربودن حقّ زاد و ولد ما به معناى دقيق كلمه است.

سياحت غرب، شماره ٨١.