ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١١ - دعوت حق

الهى! سينه‌اى ده آتش افروز

در آن سينه، دلى وان دل همه سوز

هر آن دل را كه سوزى نيست، دل نيست‌

دل افسرده غير از آب و گِل نيست‌

دلم پُر شعله گردان، سينه پُر درد

زبانم كن به گفتن آتش‌آلود

كرامت كن درونى درد پرورد

دلى در وى، درون درد و برون درد

دلم را داغى عشقى بر جبين نِه‌

زبانم را بيانى آتشين دِه‌

سخن كز سوز دل تابى ندارد

چكد گر آب ازو، آبى ندارد

دلى افسرده دارم، سخت بى‌نور

چراغى زو به غايت روشنى دور

بده گرمى دل افسرده‌ام را

فروزان كن چراغ مُرده‌ام را

چو در هر گنج صد گنجينه دارى‌

نمى‌خواهم كه نوميدم گذارى‌

به راه اين اميد پيچ در پيچ‌

مرا لطف تو مى‌بايد، دگر هيچ‌