ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٣ - فاصله

زار شد كار دلم، بر سر بازار بيا

به كدامين عمل خويش تو را مى‌خوانم‌

به تهى‌دستى خود مى‌كنم اقرار بيا

آمد و رفت نفس عمر مرا مى‌كاهد

تا مرا هست به لب طاقت گفتار بيا

قلب‌ها تيره شد از جوشش زنگار گناه‌

تا زدايى ز دل آينه زنگار بيا

كار ما نيست ز خورشيد وجودت گفتن‌

نتوان كرد تو را لحظه‌اى انكار بيا

بى‌تو گلزار وجودم همه پاييزى شد

به خزان گشته‌ترين صحنه گزار بيا

تا به كى چشم به راه نفست بايد ماند

اى به تنهايى من مونس و غمخوار بيا

پرده بردار ز رخ تا نفسى تازه كنم‌

مُردم از ظلمت خود، ماه شب تار بيا

كربلا اشك تو را خوب به خاطر دارد

كه ز غم ريخته از ديده به رخسار بيا

«ياسر» اين دل كه به شوق تو ز كف خواهد داد

جز تواش نيست كسى دلبر و دلدار بيا