ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦١ - عهد امام و عهد با امام
شما امام نداريد و ما امام شما هستيم، شعبان به ما اعلام مىكند كه امامى داريد و رهبرى.
پيام دوم شعبان اين است كه بدانيد در اين جهان مقصدى داريد و مأوايى. براى آنكه مستضعفان جهان بدانند كه مقصد و مأوايى را خداوند براى آنها مشخّص كرده است و در برابر مقاصدى كه طاغوتهاى هر زمان براى آنها مشخّص مىكند حرفى براى گفتن و راهى براى رفتن داشته باشند. در اين مسير كسى كه ما را در رسيدن به اين مقصد يارى مىدهد، امام زمان (عج) است.
پيام سوم و مهمترين پيام شعبان، «عهد» است. گسست از همه عهدهايى كه هيچ نسبتى با حقيقت هستى و حجّت حىّ خداوند ندارند و انعقاد عهدى تازه با امامى كه اتّصال ميان زمين و ملكوت را برقرار مىكند.
سخن اصلى نيمه شعبان عهد است. در هر دعايى كه روزانه مىخوانيم، دانسته و ندانسته عهدى با خدا و امام خويش مىبنديم و بىآنكه بدانيم بارها اين عقد را مىشكنيم و بعد با كوله بارى از عهدهاى شكسته و نيمبند دست به دعا برمىداريم و وقتى دعايمان به اجابت نرسيد، مىگوييم چرا خداوند دعاى ما را مستجاب نمىكند؟
به جاى آنكه به سمت امام برويم، مىنشينيم و مىگوييم تو به سمت ما بيا و روز ميلادش، تولّد هزار و اندى سالگى غيبتش را جشن مىگيريم!»
استاد هشدار داد. گفت كه اين غيبت، بدون بستن عهد و بدون ماندن ما بر سر اين پيمان هرگز پايان نمىپذيرد. گفت اينجا آمدهايم كه عهد ببنديم. آمدهايم براى تجديد عهد، نه ميهمانى و جشن! كه جشن ما بى اين عهد عين عزاست.
گفت كه تنها مردى كه بايد در راهش جان و جوانى و مال را بخشيد، همان مردى است كه مىخوانيمش: «صاحب الزّمان» (عج).
گفت هر صبح دعاى عهد را بخوانيد و بگوييد: «خدايا در چنين صبح و چنين روزى تجديد مىكنم عهدم را با او و گردن مىنهم در اين پيمان، پيمانى كه محو و نابود نمىشود ...»