ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧ - اندر حكايت شعيب بن صالح!
شب بازى «طالبان افغانستان» و «القاعده»، كه دست ساز خودشان بود، به مصداق و نمونه بارزى از دشمنان شرور آخرالزّمانى شرقى خود دست يافته بودند.
به جز اين، شرقى و اسلامى بودن ايران و انقلابى و اصولگرا بودن ايرانيان براى متّهم ساختن آنها و قرار دادنشان در صفِ نيروهاى شرور در ميدان «آرمگدون» كافى بود. بزرگنمايى فعّاليتهاى هستهاى ايرانيان و به چالش كشيدن مذاكرات و صورت جهانى دادن به رؤياپردازىها- همچون خطرناك خواندن ايران- مىتوانست تمامى قطعات پازل مورد نياز مستكبران را براى به تصوير در آوردن واقعه آرمگدون فراهم آورد و كار را يكسره كند. مراد اصلى آنها چيزى جز وارد ساختن شرق اسلامى در جنگى فراگير- به قول خودشان باز دارنده- و از بين بردن همه احتمالاتى كه گمان مىرفت باعث در هم پيچيده شدن طومار حيات غرب استكبارى شود، نبود.
ديويد راكفلر معروف كه ردّش را در بسيارى از مجامع مخفى مىتوان يافت، در سال ١٩٩٤ م. در شوراى تجارت «سازمان ملل» گرفته بود:
ما در لبه تغيير و تبديل جهان قرار داريم. آنچه بدان احتياج داريم يك بحران بزرگ است. در اين صورت همه ملّتها نظم نوين جهانى را مىپذيرند.[١]
آلبرت پايك، ديكتاتور و خونخوار معروف قرن ١٩ ميلادى و از اعضاى عالى رتبه لژهاى ماسونى ايالات متّحده آمريكا نيز در حالى از دنيا رفت كه آرزوى ديدار نظم نوين جهانى را پس از سه جنگ بزرگ جهانى به گور برد. مجسّمه او اينك در يكى از ميادين اصلى شهر «واشينگتن» خودنمايى مىكند.
بخشى از اهداف كلان- نظم نوين جهانى و جهان تك حكومتى بنى اسرائيل- واسپس دو جنگ جهانى طرّاحى شده مجامع مخفى ماسونى محقّق شد و طى آن بخشهاى بزرگى از اختيارات ملل مختلف و ساكنان جهان از آنها سلب شد و در اختيار مجامعى قرار گرفت كه به نام و زير لواى سازمانهاى جهانى عمل مىكردند.
آخرين بخش از اين اختيارات و امكانات، القاى ضرورت تأسيس حكومتى يك پارچه به ذهن مردم جهان و اعلام آن در گروى سومين «بحران بزرگ جهانى» است.
درست در همين شرايط، اشخاصى دانسته يا ندانسته، با عملكرد و اقوال محاسبه نشده، براى بافتههاى ذهنى و اوهامات سران مجامع مخفى و سياستبازان مأمور اين مجامع كه بر اريكه قدرت دول آمريكايى و اروپايى تكيه زدهاند، مستندات و شواهد ارائه مىكنند تا آنها بىدردسر بتوانند همه قواى پوشيده و فعّال جهان را عليه شرق اسلامى و ايران- شيعه خانه امام زمان (ع)- وارد ميدان كنند.
اين مستندسازان چونان طالبان و اعضاى القاعده دست ساز و رام مردان سياسى و امنيّتى غربى نيستند؛ ليكن در وجهى ديگر، شواهدى را در اختيار اعوان و انصار شيطان قرار مىدهند تا انگيزهها و اهرمهاى ائتلاف صليب و صهيون بيش از پيش بر ايران اسلامى فشار وارد آورد. نويسنده به هيچ روى قصد متّهم كردن اشخاص حقيقى و حقوقى را ندارد، ليكن شواهد بسيارى را مىتوان ارائه كرد كه طى آنها، حاميان و مجريان جنگ فراگير در شرق اسلامى از اقوال و اعمال نادانسته مردان سياسى مسلمان، نهايت بهره بردارى را براى به كرسى نشاندن طرح خود داشتهاند. آنها در پروژه آرمگدون، تصويرى از صحنه جنگى فراگير در فلسطين اشغالى ارائه مىكنند و با برشمردن صفبندىها و نيروهاى دو طرف سعى در محق جلوه دادن خواست و عمل سران ائتلاف صليب و صهيون و حتّى اعلام نتيجه نهايى ماجرا مىكنند. آنها از يك سو، ساكنان ساده لوح غرب را از اسلام و مسلمانان مىترسانند و از ديگر سو، بسترى را فراهم مىآورند تا مردان سياسى شرقى و ساكنان شرق اسلامى، دست به اعمالى بزنند كه از نظر اين مزوّران شيطان صفت به عنوان «مصداق و سندى» براى واقعى جلوه دادن آن سناريو و تهديدها قابل استفاده است. آنها از دجّال آخرالزّمان و صفآرايى نظامىاش در فلسطين اشغالى در برابر مسيحيان و بنىاسرائيل مىگويند، آنگاه در ميان مردان سياسى شرقى و مسلمان به دنبال اشخاصى مىگردند كه بتوان انگشت اتّهام را به سويشان دراز كرد. آنگاه آنها را تهديد كننده، مخرّب و دشمن فرهنگ و تمدّن غربى مىخوانند و دستيابى به امنيّت و آرامش را در گرو قتل عامّ آنها اعلام مىكنند.
عباراتى مثل «اسلامهراسى» از همين جا سر بر آورد.
با اين اوصاف، تنها هوشيارى و كياست مردان سرزمين اسلامى و به ويژه، علما، سياستمداران و اربابان رسانهها و جرايدند كه مىتوانند مانع از سوءاستفاده خصم از اين شرايط شوند. معرفى مصاديق اشخاص ياد شده در روايات و بىپروايى در سخن راندن در مجامع، دقيقاً همان مستنداتى است كه حاميان پروژه آرمگدون براى واقعى وحتّى دينى جلوه دادن دسيسههاى خود بدان احتياج دارند.
كلام آخر آنكه؛
در عصر غيبت، جملگى ما مكلّف به كسب معرفت درباره امام زمان (ع)، انتظار و آمادگى و اصلاحگرى هستيم.
انتظار عملى آگاهانه همراه با آمادگى براى مجاهدت همه جانبه در همه حوزههاى اعتقادى، فرهنگى و عملى و اصلاحگرى فردى و جمعى مطابق نقشه الهى و كلام حضرات معصومان (ع) است.
هيچ يك از بزرگان دينى، همه اعصار، تلاش براى ديدار امام، كشف اسرار، مصداقسازى به شيوههاى مرسوم و مبتلا به و تبعيّت از الگوهاى بيگانگان صليبى و صهيونى در ترتيب مناسبات و معاملات را در زمره تكاليف مسلمانان و شيعيان اعلام نكردهاند.
اميد مىرود كه جملگى ما در زمره منتظران حقيقى و مجاهدان هم عهد در طريق امامت و ولايت به حساب آييم. انشاءالله.
سردبير
پىنوشتها:
[١]. شواليههاى معبد.