ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و پانزدهم
٢ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
اندر حكايت شعيب بن صالح!
٤ ص
(٤)
از ميان خبرها
٨ ص
(٥)
آخرالزّمان و رشد عجيب خريد پناهگاه هاى زيرزمينى در آمريكا
٨ ص
(٦)
ترويج شيطان پرستى در شمال تهران
٨ ص
(٧)
تشرّف فرزند رئيس BBC به اسلام
٨ ص
(٨)
جايزه 600 ميليونى وهّابيون براى انكار امامت
٨ ص
(٩)
دستگيرى يك تيم تروريستى بهايى در تهران
٨ ص
(١٠)
صهيونيست هاى كشاورز پشت مرزهاى ايران
٩ ص
(١١)
طرح تل آويو براى كاهش جمعيّت فلسطينيان در بيت المقدّس
٩ ص
(١٢)
وزير اطلاعات تبليغ مسيحيت در ميان دانش آموزان كشور
٩ ص
(١٣)
گلستانه
١٠ ص
(١٤)
لب و دندان «سنايى» همه توحيد تو گويد
١٠ ص
(١٥)
مناجات
١٠ ص
(١٦)
الهى!
١١ ص
(١٧)
مناجات
١١ ص
(١٨)
دعوت حق
١١ ص
(١٩)
رمضان فرصتى براى درد آشنايى يا مصرف گرايى
١٢ ص
(٢٠)
چشم در راه
١٥ ص
(٢١)
جاهليت مدرن
١٦ ص
(٢٢)
سرمايه سالارى، تبليغات و زنان
٢٣ ص
(٢٣)
عروسك باربى
٢٦ ص
(٢٤)
قصّه عروسك باربى
٢٧ ص
(٢٥)
جامعه شناسى مصرف زدگى در ايران
٣١ ص
(٢٦)
خيانت در رأس فمينيسم، بارورى و فاشيسم
٣٣ ص
(٢٧)
از مركز راكفلر تا ميدان وينى پگ
٣٥ ص
(٢٨)
شاخصه هاى مرگ جاهلى (قسمت دوم)
٣٦ ص
(٢٩)
ب) شاخصه هاى اعتقادى- اخلاقى
٣٦ ص
(٣٠)
يك- حق گريزى و حق ستيزى
٣٦ ص
(٣١)
دو- پيروى از حكم غير الهى
٣٨ ص
(٣٢)
سه- غرق شدن در گناه و تباهى
٣٩ ص
(٣٣)
زمينه سازان خروج دجّال
٤٠ ص
(٣٤)
وجه دشمنى
٤٠ ص
(٣٥)
مراحل دشمنى سه جبهه دجّال
٤١ ص
(٣٦)
1 دجّال يهودى
٤١ ص
(٣٧)
2 يهوديان تنزيلى؛ زمينه سازان دجّال
٤١ ص
(٣٨)
3 شيعيان صهيونيست!
٤١ ص
(٣٩)
مهمان ماه
٤٢ ص
(٤٠)
آيينه نگاه
٤٢ ص
(٤١)
طلوع رجعت
٤٣ ص
(٤٢)
فاصله
٤٣ ص
(٤٣)
شرح درد اشتياق
٤٤ ص
(٤٤)
روايت «كشف الاسرار» ميبدى
٤٤ ص
(٤٥)
روايت «ذُروة العليا فى سيرة المصطفى (ص)»
٤٤ ص
(٤٦)
روايت «سير الاقطاب»
٤٤ ص
(٤٧)
شرح درد اشتياق به روايت «كشف اليقين» علّامه حلّى
٤٦ ص
(٤٨)
روايت تفسير «منهج الصّادقين»
٤٦ ص
(٤٩)
زنده كننده اسلام
٥٠ ص
(٥٠)
تشرّف
٥٤ ص
(٥١)
انسان؛ مركّب از عقل و نفس
٥٥ ص
(٥٢)
سنخيّت، شرط تشرّف
٥٥ ص
(٥٣)
تخليّه و تحليّه، شرط تشرّف
٥٦ ص
(٥٤)
برخوردار از نعمت ها، امّا غافل از آنها
٥٨ ص
(٥٥)
عهد امام و عهد با امام
٦٠ ص
(٥٦)
خبر ويژه
٦٣ ص
(٥٧)
با خوانندگان
٦٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥١ - زنده كننده اسلام

نوسازى آن چنان وسيع و دگرگون‌كننده خواهد بود كه در برخى از روايات از آن به «دين جديد» تعبير شده است و سپس با پياده كردن تعاليم اسلام در جامعه، فكر دينى را در ميان مردم زنده مى‌كنند و در نتيجه دين مردم زنده مى‌شود و آنها نيز دين را زنده نگه مى‌دارند و بدعت را مى‌ميرانند.

آيا با اين همه اختلاف اهواء و تشتّت آراء و تعدّد اسباب انحراف، قرآن كه اساسى‌ترين پايه اسلام است، اساسش به خطر نخواهد افتاد و احكام آن متروك نخواهد شد؟ مسلّماً هر فرقه و گروهى قرآن را مطابق عقيده و سليقه خود تأويل و توجيه خواهد كرد و عقايد باطل خود را به اسلام و دين منتسب خواهد كرد. پس با اين همه اختلاف مذهب‌ها و مسلك‌ها و فرقه‌ها از قرآن چه باقى خواهد ماند؟ مسلّماً آن همان روزى خواهد بود كه على (ع) آن را پيش‌بينى كرده و فرموده: «عصرى از پرده زمان رخ مى‌نمايد كه در آن از قرآن و اسلام جز اسم و رسم چيزى باقى نمى‌ماند.»[١]

ناگفته نماند هرچند وجود قرآن- طبق وعده الهى- از تحريف و تفسير مصون مانده و تا حدودى جلو اين دگرگونى‌ها را گرفته است، ولى بايد اعتراف كرد كه بسيارى از مفاهيمش نزد گروه كثيرى از مسلمانان چنان مسخ و واژگون شده كه مى‌توان گفت چندان شباهتى به اسلام اصيل عصر پيامبر (ص) ندارد.

در چنين زمانى است كه مهدى موعود (ع) قيام مى‌كند و تمام بدعت‌ها و تحريف‌ها و رسوم جاهلى را از بين مى‌برد و زنگار تفسيرهاى نادرست را مى‌زدايد. گرد و غبار كهنگى و فرسودگى را از آن پاك مى‌كند و دست‌هاى آلوده مغرضان و منحرفان را از آن كوتاه مى‌نمايد و احكام خدا را همان طورى كه صادر شده، جارى مى‌سازد.

پس عمل آن حضرت در بيان و تبليغ دين دو صورت پيدا مى‌كند:

١. از بين بردن بدعت‌ها و احياى سنّت‌هاى متروكه و دعوت جديد به اسلام و قرآن خواهد بود.

٢. اظهار حقايق و تأويلات و تنزيلات قرآن كه تا آن زمان بيان نشده است.

در هر دو صورت مردم چون تعاليم وى را بر خلاف عقايد و عادات خود مى‌بينند، آن را «دين جديد» مى‌نامند. در صورتى كه كتاب ايشان همان قرآن است و دعوت ايشان نيز به اسلام و قرآن خواهد بود.

اكنون رواياتى كه دراين‌باره رسيده است، نقل مى‌شود تا حقيقت موضوع كاملًا روشن گردد.

١. امام صادق (ع) فرمود:

«اذا خرج القائم يقوم بامر جديد و كتاب جديد و سنة جديدة و قضاء جديد ...؛

هنگامى كه قائم خروج كند، امر تازه و كتاب تازه، روش تازه و داورى تازه‌اى با خود مى‌آورد.»[٢]

٢. و نيز آن حضرت (ع) فرمود: هرگاه قيام كند:

به امر جديد خواهد آمد چنان كه پيامبر اكرم (ص) در ابتداى امر به امر جديد دعوت كرد.[٣]

٣. امام باقر (ع) مى‌فرمايد: «به خدا قسم گويا مى‌بينم او را كه در بين ركن و مقام از مردم بيعت مى‌گيرد به امر تازه و كتاب تازه كه بر عرب سخت است و سلطنتى تازه از آسمان.»

٤. و در روايتى ديگر از امام صادق (ع) مى‌خوانيم كه فرمود: «هنگامى كه قائم ظهور مى‌كند، آيين جديدى با خود مى‌آورد، همچنان‌كه رسول خدا (ص) در آغاز اسلام، مردم را به آيين جديد دعوت مى‌كرد.»[٤]

ناگفته پيداست كه تازه بودن امر نه به اين معنى است كه مذهب جديدى با خود مى‌آورد؛ بلكه آن چنان اسلام را از ميان انبوه خرافات و تحريف‌ها و تفسيرهاى ناروا، بيرون مى‌آورد كه كاملًا به صورت نو جلوه مى‌كند.

و همچنين جديد بودن كتاب نيز به اين معنى نيست كه آن حضرت با كتاب جديد آسمانى غير از قرآن ظاهر مى‌شود؛ زيرا امام حافظ دين است نه پيامبر و آورنده دين و كتاب جديد. بلكه قرآن اصيل فراموش شده را چنان از زنگار تحريف‌ها و تفسيرهاى نادرست پاك مى‌كند كه كاملًا به نظر تازه مى‌نمايد.

شاهد اين مطلب علاوه بر صراحت قرآن و احاديث فراوان درباره ختم نبوّت و مصون بودن قرآن از هر گونه تحريف، احاديث متعدّدى است كه در آنها تصريح شده است كه امام زمان (ع) با همان روش پيامبر اكرم (ص) و كتاب و سنّت و آيين او قيام خواهد