ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و پانزدهم
٢ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
اندر حكايت شعيب بن صالح!
٤ ص
(٤)
از ميان خبرها
٨ ص
(٥)
آخرالزّمان و رشد عجيب خريد پناهگاه هاى زيرزمينى در آمريكا
٨ ص
(٦)
ترويج شيطان پرستى در شمال تهران
٨ ص
(٧)
تشرّف فرزند رئيس BBC به اسلام
٨ ص
(٨)
جايزه 600 ميليونى وهّابيون براى انكار امامت
٨ ص
(٩)
دستگيرى يك تيم تروريستى بهايى در تهران
٨ ص
(١٠)
صهيونيست هاى كشاورز پشت مرزهاى ايران
٩ ص
(١١)
طرح تل آويو براى كاهش جمعيّت فلسطينيان در بيت المقدّس
٩ ص
(١٢)
وزير اطلاعات تبليغ مسيحيت در ميان دانش آموزان كشور
٩ ص
(١٣)
گلستانه
١٠ ص
(١٤)
لب و دندان «سنايى» همه توحيد تو گويد
١٠ ص
(١٥)
مناجات
١٠ ص
(١٦)
الهى!
١١ ص
(١٧)
مناجات
١١ ص
(١٨)
دعوت حق
١١ ص
(١٩)
رمضان فرصتى براى درد آشنايى يا مصرف گرايى
١٢ ص
(٢٠)
چشم در راه
١٥ ص
(٢١)
جاهليت مدرن
١٦ ص
(٢٢)
سرمايه سالارى، تبليغات و زنان
٢٣ ص
(٢٣)
عروسك باربى
٢٦ ص
(٢٤)
قصّه عروسك باربى
٢٧ ص
(٢٥)
جامعه شناسى مصرف زدگى در ايران
٣١ ص
(٢٦)
خيانت در رأس فمينيسم، بارورى و فاشيسم
٣٣ ص
(٢٧)
از مركز راكفلر تا ميدان وينى پگ
٣٥ ص
(٢٨)
شاخصه هاى مرگ جاهلى (قسمت دوم)
٣٦ ص
(٢٩)
ب) شاخصه هاى اعتقادى- اخلاقى
٣٦ ص
(٣٠)
يك- حق گريزى و حق ستيزى
٣٦ ص
(٣١)
دو- پيروى از حكم غير الهى
٣٨ ص
(٣٢)
سه- غرق شدن در گناه و تباهى
٣٩ ص
(٣٣)
زمينه سازان خروج دجّال
٤٠ ص
(٣٤)
وجه دشمنى
٤٠ ص
(٣٥)
مراحل دشمنى سه جبهه دجّال
٤١ ص
(٣٦)
1 دجّال يهودى
٤١ ص
(٣٧)
2 يهوديان تنزيلى؛ زمينه سازان دجّال
٤١ ص
(٣٨)
3 شيعيان صهيونيست!
٤١ ص
(٣٩)
مهمان ماه
٤٢ ص
(٤٠)
آيينه نگاه
٤٢ ص
(٤١)
طلوع رجعت
٤٣ ص
(٤٢)
فاصله
٤٣ ص
(٤٣)
شرح درد اشتياق
٤٤ ص
(٤٤)
روايت «كشف الاسرار» ميبدى
٤٤ ص
(٤٥)
روايت «ذُروة العليا فى سيرة المصطفى (ص)»
٤٤ ص
(٤٦)
روايت «سير الاقطاب»
٤٤ ص
(٤٧)
شرح درد اشتياق به روايت «كشف اليقين» علّامه حلّى
٤٦ ص
(٤٨)
روايت تفسير «منهج الصّادقين»
٤٦ ص
(٤٩)
زنده كننده اسلام
٥٠ ص
(٥٠)
تشرّف
٥٤ ص
(٥١)
انسان؛ مركّب از عقل و نفس
٥٥ ص
(٥٢)
سنخيّت، شرط تشرّف
٥٥ ص
(٥٣)
تخليّه و تحليّه، شرط تشرّف
٥٦ ص
(٥٤)
برخوردار از نعمت ها، امّا غافل از آنها
٥٨ ص
(٥٥)
عهد امام و عهد با امام
٦٠ ص
(٥٦)
خبر ويژه
٦٣ ص
(٥٧)
با خوانندگان
٦٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٣ - زنده كننده اسلام

قائم هم موقعى كه قيام مى‌كند هر اعمال نامشروع و بدعتى را كه هنگام صلح و سازش با بيگانگان اسلام در ميان مسلمانان مرسوم گشته، از ميان مى‌برد و مردم را به عدالت‌گسترى رهبرى مى‌كند.»[١]

اين احاديث كاملًا دلالت دارند بر اينكه آن حضرت اسلام را از نو تجديد خواهد كرد و سنّت‌هاى مرده و فراموش شده را از نو بازسازى خواهد نمود و از اين روايات استفاده مى‌شود، مهدى دست به يك انقلاب وسيع دينى و فرهنگى خواهد زد و تمام بدعت‌ها و انحرافاتى را كه به مرور زمان در اسلام پديد آمده است از بين خواهد برد و اسلام را از نو زنده خواهد كرد و تخريب بعضى از بناها ومساجد هم طبق همين اصل انجام خواهد گرفت.

١٤. امام صادق (ع) مى‌فرمايد:

«قائم مسجدالحرام و مسجدالنّبى را خراب كرده و بر اساس اوّل مى‌سازد، در خانه خدا را در جاى خود بنا مى‌كند و در جاى خود برپا مى‌دارد.»[٢]

١٥. ابوبصير از امام باقر (ع) در يك حديث طولانى روايت مى‌كند كه فرمود:

«هنگامى كه امام قائم قيام كند، به كوفه رود و در آنجا چهار مسجد را ويران كند و مسجد كنگره‌دارى در روى زمين نباشد، جز اينكه حضرت آن را خراب و هموار سازد و راه‌هاى بزرگ (شاهراه‌ها) را وسيع گرداند و هر بالكنى كه از خانه‌ها به كوچه آمده باشد، خراب كند و سر در خانه‌ها و ناودان‌هايى كه در كوچه‌هاست از ميان بردارد و هيچ بدعتى به جاى نگذارد، جز اين كه از ميان ببرد و سنّتى به جاى ننهد جز اينكه آن را به پا دارد ...»[٣]

١٦. امام حسن عسكرى (ع) فرمود:

«هنگامى كه قائم قيام كند دستور مى‌دهد مناره‌ها و اتاق‌هايى را كه در مساجد مى‌سازند، خراب نمايد.»

راوى مى‌گويد، با خود گفتم: چرا قائم چنين كارى مى‌كند؟ ناگاه امام حسن عسكرى (ع) روكرد به جانب من و فرمود:

«معنى اين كار اين است كه اينها چيز تازه و بدعتى است كه پيغمبر و امام آن را نساخته است.»

يعنى تمام انحرافاتى كه در زمينه‌هاى مختلف در تعاليم اسلامى به وجود آمده است و پيرايه‌هايى كه به اسلام بسته شده است همه را از بين مى‌برد و اسلام را از نو تجديد بنا مى‌كند.

اين احاديث صراحت دارد به اينكه امام قائم (ع) اسلام را دوباره تازه مى‌كند و احكام و سنّت‌هاى مرده و فراموش‌شده را زنده مى‌نمايد و قرآن را با تفسير و تأويل و تنزيل اصلى خود انتشار مى‌دهد و منظور از كتاب جديد و سنّت جديد همين معنى است نه اينكه كتاب تازه و دين تازه مى‌آورد، چنان كه برخى از فرقه‌هاى گمراه اين اخبار را براى خود مستمسك قرار داده‌اند.

١٧. چنان كه امام باقر (ع) فرمود: «دنيا به آخر نخواهد رسيد تا اينكه خداوند از ما اهل‌بيت مردى را برانگيزاند كه عمل به كتاب خدا (قرآن) كند.»[٤]

پى‌نوشت‌ها:


[١]. سيّد ابوالقاسم، خويى، تفسير البيان، چاپ نجف.

[٢]. نهج البلاغه، شرح و ترجمه فيض‌الاسلام، خ ١٨٢.

[٣]. نهج البلاغه، شرح و ترجمه فيض‌الاسلام، خ ١٣٨.

[٤]. محمّدباقر، مجلسى، بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٩٠.

[٥]. حرّ عاملى، محمّد بن الحسن، اثبات الهداة، ج ٣، ص ٥٤٢، ح ٥٢١.

[٦]. شيخ مفيد، محمّد بن محمّد بن نعمان، ارشاد، خ ٣٤٣.

[٧]. بحارالأنوار، ج ٥٢، ص ٣٣٨.

[٨]. همان، ص ٣٥٢.

[٩]. الارشاد، ص ٣٤٣.

[١٠]. محمّد بن ابراهيم نعمانى، الغيبة، ص ١٧٢؛ بحارالأنوار، ج ٥٢، ص ٣٦٦.

[١١]. لطف‌الله صافى گلپايگانى، منتخب‌الاثر، ص ٩٨.

[١٢]. بحارالأنوار، ج ٣٦، ص ٢٨٣.

[١٣]. اثباة الهداة، ج ٣، ص ٤٨٢.

[١٤]. بحارالأنوار، ج ٥٢، ص ٣٥٢.

[١٥]. محمّد بن الحسن طوسى، تهذيب الاحكام، ج ٢، ص ٥٢؛ اثباة الهداة، ج ٣، ص ٤٥٤؛ بحارالأنوار، ج ٥٢، ص ٣٨١.

[١٦]. بحارالأنوار، ج ٥٢، ص ٣٣٢.

[١٧]. الارشاد، ص ٣٤٤.

[١٨]. كتاب الغيبة، ص ١٣١.

[١٩]. اثباة الهداة، ج ٣، ص ٥٨٨.