ضامن كمربند انفجاريش منفجر مى‌شد، به طور غيرمستقيم تلاش مى‌كرد تا فرهنگ شهادت‌طلبى يا تنها سلاح پيروز و بى‌رقيب مسلمانان را، در ميان كودكان به تمسخر گرفته و با غيرمنطقى جلوه دادن آن، نسل‌هاى آينده را از دست‌يازى بدان محروم سازد.

با توجّه به گسترش روز افزون تبليغات ضدّ اسلامى و ضدّ شهادت‌طلبى در غرب، اين بار يك كارخانه اسباب‌بازى سازى آمريكايى سعى نموده تا با ساخت عروسك‌هاى باربى كه در ميان كودكان، محبوبيّت خاصّى دارد، تفكّرات ضدّ اسلامى را در ميان آنها گسترش دهد. اين اقدام كه از سوى كارخانه متل آمريكا صورت پذيرفته و طى آن عروسك‌هاى به اصطلاح شهادت‌طلب باربى، خود را با فشار دادن يك دكمه منفجر مى‌كنند با اعتراض برخى مجامع اسلامى و فلسطينى مواجه شده است ... يكى از مسئولان حماس اعلام كرد: اين اقدام در راستاى كوبيدن هر چه بيشتر روحيه شهادت‌طلبى در ميان زنان و كودكان فلسطينى است.[١]

باربى با حضور در رقابت‌هاى انتخاباتى؛ بُعد ديگرى از فعّاليت‌هاى سياسى خود را به نمايش مى‌گزارد. او با تبليغ كانديداهاى خاص، مردم را به نفع آنها تحريك و ترويج مى‌نمايد. باربى در عرصه جنگ و نظامى‌گرى نيز حضور دارد. او براى تهيّيج سربازان آمريكايى لباس نظامى مى‌پوشد، سلاح آمريكايى به دست مى‌گيرد و براى اهداف آمريكايى تن به جنگ‌هاى خونين و طولانى مى‌دهد و بدين وسيله افكار عمومى جوانان آمريكايى را، متأثّر از خواست‌هاى سياست‌مدارانِ كاخِ سفيد مى‌كند.

در طول ٤٠ سال گذشته، عروسك باربى در عرصه سياست آمريكا فعّال بوده است. در طول انتخابات ايالتى و ملّى، باربى بسيار فعّال است. در طول جنگ ويتنام، گرانادا، پاناما و در انتهاى جنگ سرد، باربى نقش‌هاى متفاوتى را ايفا كرد. در طول جنگ عراق و آمريكا در سال ١٩٩٠ م. عروسك باربى با پوشش يونيفرم نظامى آمريكايى به تهيّيج افكار عمومى پرداخت. پس از واقعه ١١ سپتامبر نيز باربى با پوشيدن يونيفرم نيروهاى نظامى ضدّ تروريست، با ايفاى نقش جديد خود به تهيّيج افكار عمومى پرداخت. تيتر آگهى‌هاى تبليغاتى باربى براى نبرد ضدّ تروريسم اين بود: باربى- روح آمريكايى.[٢]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. روزنامه ايران، ٣١ شهريور ٨١، ص ٦.

[٢]. هفته نامه نداى ايران، ١٠ بهمن ٨٣.

[٣]. «آنگلوساكسون نام عمومى قبايل ژرمنى (آنگل‌ها، ژوت‌ها، ساكسن‌ها) بود كه در قرن ششم ميلادى بريتانيا را تصرّف كردند.» فرهنگ فارسى عميد، نوشته حسن عميد، ج ١، ص ٥٨.

[٤]. هفته نامه نداى ايران، ١٠ بهمن ٨٣.

[٥]. همان.

[٦]. روزنامه ايران، ٣١ شهريور ٨١، ص ٦.

[٧]. هفته نامه نداى ايران، ١٠ بهمن ٨٣.

[٨]. سايت خبرگزارى مهر، ١٥ ارديبهشت ١٣٨٤.

[٩]. روزنامه ايران، ٤ مهر ٨١، ص ٦.