خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت - كريمى جهرمى، على - الصفحة ٢١٩ - فقه فرياد يتيمى مىزند

امشب از اندوه هجرانى پرم‌

از هجوم برف و عريانى پرم‌

آسمان خالى شد از ماه دگر

كرد هجرت آية اللّه دگر

برگ و برافكنده روى آسمان‌

يك درخت عشق در گلپايگان‌

عشق ديده در شبى خاكسترى‌

هجرت و هجران پير ديگرى‌

مى‌نشيند عشق بر درگاه آه‌

تا سحر امشب عزادار است ماه‌

دست مرگ امشب گرفته جان گل‌

باغ خشكيده است در پايان گل‌

دست مرگ از شاخه‌اى گل چيده است‌

آسمان سوگ كبوتر ديده است‌

پير عشق و مهربانى رفته است‌

گريه كن گلپايگانى رفته است‌

بوستان آينه گرديده تيه‌

ثلم الاسلام اذا مات الفقيه‌

ساز مستى خارج از آهنگ شد

آسمان و آينه بى‌رنگ شد

شك ندارم محشرى رخ داده است‌

آسمان روى زمين افتاده است‌

باغم فقدان، چگونه سر كنيم؟

كوچ گل را از چمن باور كنيم‌

برگ و بارى نيست در باغ جهان‌

عشق، روى گل نوشت امشب خزان‌

شيعيان بر زخم دل زارى كنيد

برگ گل را آينه كارى كنيد

آسمان، آينه بى‌تابى است‌

چشمها سرخ است، دلها آبى است‌

پلكها خانه تكانى مى‌كنند

نسل نسوان، روضه خوانى مى‌كنند

تشنگان را جامى از دريا دهيد

نوحه‌خوان را صدر مجلس جا دهيد

مى‌زنم با واژه‌ها سنج عزا

واقفم از وسعت رنج شما